me KON m~ 
bij het bouwen van de triangulatiepilaar, op de Talamau 
met 3 Inlanders was geschied. Gelukkig bleek mijn vrees 
ongegrond, want de volgende morgen waren beide, hoewel 
erg verkleumd, dank zij het vuur in hun hut, nog spring- 
levend. 
Ik was vast overtuigd, dat de temperatuur des nacht onder 
nul had gestaan en niet weinig verwonderd, toen het bleek, 
dat de minimum-thermometer slechts 6°C boven nul aanwees. 
De hevige wind had de koude veel erger doen schijnen. 
Om 7 uur v.m. was de temperatuur weer 9°C. Daar de 
storm bleef aanhouden, besloot ik mijn verblijf op het onher- 
bergzame plateau niet adri te rekken en werd om 8 uur 
afgemarscheerd. 
Zeer verbaasd waren wij een 50 M. onder de rand van het 
plateau de lucht bladstil te vinden, terwijl aan de struiken 
iets hoger op te zien was, dat het daar nog hevig woei. 
Blijkbaar stak het plateau nog juist boven de grens uit tussen 
de kalme benedenlucht en een scherp daarvan gescheiden 
hogere zone, waarin een sterke luchtverplaatsing heerste. 
De 15 Juni maakte ik een tocht van het 1913 M-bivak tot op 
een hoogte van 2400 M. en vond de lucht volkomen kalm, ter- 
wijl de koelies, die ik naar het plateau had gezonden om de daar 
opgestelde vallen na te zien, met het bericht terug kwamen, dat 
boven de storm nog met onverminderde kracht woei, doch 
even onder de plateau-rand daarvan niets te bespeuren viel. 
De 16 Juni bracht ik weer een bezoek aan het plateau. 
Reeds ’s morgens vroeg was het zichtbaar, dat cen verande- 
ring in het weer zou plaats grijpen. 
De lucht was niet meer zo droog; uit de vlakte stegen 
dikke, witte wolkgevaarten langs de hellingen naar boven, 
doch werden opgelost nog voordat zij de hoogte van ons 
bivak bereikten. 
De 16 Juni noteerde ik de volgende temperaturen: 
Hoogte 1913 M. :- Si vm. " 14C 
| 12.35 nm. 20°C ` 
1.20 nm. 221 Da 
