Voorloopige mededeeling over de geologie van 
den Oostoever vanhet TobameerinN.-Sumatra!). 
` 
DOOR 
Dr.W. © KELCEIN 
Door de werken van Wing Easton (Ben geologische verken- 
ning in de Tobalanden, Jb. v/h Mijnwezen, XXIII, 1894, 
Wetensch. gedeelte), Biicking (Zur Geologie von Nord- und 
Ost-Sumatra; Sammlungen des geologischen Reichsmuseums 
in Leiden, Ser. I, Bd. VIII, 1904) en Volz (Nord-Sumatra, 
1° Band: Die Bataklinder, Berlin, Dietr. Reimer, 1909) 
was „bekend geworden, hoe interessant de geologie van 
het gebied is, dat het grootste meer van Sumatra omzoomt. 
Wine Easton onderzocht den Zuidoever en het eiland 
Samosir, in het meer gelegen. Biicxine bezocht vluchtig den 
Noordelijken oever, Vouz werkte ook hoofdzakelijk op dien 
oever, doch verkende tevens min of meer den Westoever en 
Zuidoever. 
Slechts de Oostoever bleef onbekend. Door schrijver dezes 
is thans deze leemte aangevuld voor het gebied tusschen 
Tigaras en de Asahanrivier, in den loop van twee vacantiereizen, 
in de jaren 1915 en 1916 daarheen ondernomen. Er blijft 
echter nog veel te onderzoeken in detail. 
Topografisch is de Oostoever over een groote lengte der 
onderzochte + 60 Km. lange kuststrook zeer steil. Vele beken 
storten zich met watervallen van 50 à 75 M. hoogte in het 
meer. De kust van Tigaras tot Panahatan ligt dicht bij de 
waterscheiding, die het meer omringt. Van Panahatan wordt 
1) Voor het nauwkeurig volgen dezer mededeeling gebruike men 
blad IH en IV der Top. kaart der Oostkust van Sumatra, Schaal 
1: 200.000, tweede druk. 
