— 208 — 
Dit gesteente is wellicht eoceen, en ligt discordant op de 
kalken en leien. 
4°, Liparieten en hunne tuffen. 
5°. Andesietgangen (nabij Tigaras). 
6°. Oude strandterrassen met bijbehoorende rivierterrassen 
en delta’s. 
Onder 3° zal een en ander over breuken worden medegedeeld. 
| 
lo. De granieten. 
Zij komen voor langs de kust van halverwege Panahatan 
(kampong Soealan) tot nabij Parapat en in het binnenland 
ligt een tweede massief van Adjibata tot voorbij Motoeng. 
Volgens Ir. C. A. de Jonem, wien ik slijpplaatjes ter nader 
onderzoek toezond en die later ook zelf het voorkomen bij 
Parapat bezocht, is de graniet een amfiboolbiotietgraniet. 
Volgens mijn indruk ter plaatse is de graniet kwartsarm, 
van syenitischen habitus. 
Er komt in het Motoeng-massief veel pyriet voor. Ten 
behoeve van den aanleg van den zen. Tobaweg (van 
Pematang Siantar naar Balige) waren groote ontsluitingen 
in dit mooie gesteente gemaakt bij Parapat, met behulp van 
dynamiet. Het is een prachtige bouwsteen en bij voldoenden 
afzet zou de ontginning zeker loonen. Diaklazen zijn weinig 
talrijk en de korrel van den graniet is zeer egaal. Slechts 
zelden vindt men amfiboolrijke basische gedeelten van 1 à2 
dm. afmeting. Enkele pyrietkristallen tot 1 cm. grootte 
komen voor. 
De graniet van Motoeng is analoog, doch niet zoo mooi: 
ontsloten, wijl de Tobaweg er noordelijk langs gaat. De weg 
van Adjibata naar Motoeng gaat er overheen en langs 
alle bouwlanden ` heen de blokken tot groote wallen 
opgestapeld. 
Lipariettuffen, die het gebied van Parapat tot Adjibata 
innemen, inclusief het sierlijk gevormde schiereiland van 
Sipiak, scheiden de twee granieten, die ondergrondsch wel 
