-== JUS — 
zullen samenhangen. Het gesteente van Motoeng is iets 
basischer dan dat van Perapat. 
De granieten zijn jonger dan de kalksteenen en oude leien, 
zooals hun contacthof getuigt. De Tobaweg ontsluit dezen 
zeer mooi bij Soealan en men ziet, hoe daar de p.p. conglo- 
meratische leien geleidelijk verhard werden tot hoornrots. 
Het gesteente krijgt een steeds heller klank bij aanslaan, 
de gelaagdheid verdwijnt bijna geheel, zoo ook de splijt- 
baarheid. De conglomeratische insluitsels der leien zijn 
gedeeltelijk omgekristalliseerd, gedeeltelijk zijn zij door de 
hitte gekrompen en zitten eenigszins los in de oorspronkelijke 
holte. Bij Sosornaka is ook de kalk gemetamorfoseerd en 
dolomitisch geworden. Voor details verwijs ik naar een studie 
van Ir. C. A. pe Jonen die den hoornrots, etc. microscopisch 
onderzocht. 
De graniet bij Motoeng wordt van de N.Z. loopende kust ge- 
scheiden door een verschuiving, zoodat jongere lagen, ten deele 
eruptiva. aan de meerzijde dit massief maskeeren. Als men van 
Gorsik naar Motoeng de steile hooge kust bestijgt, passeert men 
eerst deze jongere lagen, doch voorbij een breuk geraakt 
men in typische vlekleien, die hier de contactmetamorfose 
‚verraden en spoedig daarna, op het plateau, bevindt men zich 
reeds op den graniet zelf. Het is deze graniet, waarvan 
de rolsteenen afkomstig zijn, door Wina Easron vermeld. 
Als rolsteen vond ik in de Asahankloof op het 1150 M. 
terras bij Makoek een graniet van geheel ander type, met 
groote rose veldspaten. De tijd ontbrak mij om uit te maken 
of hier, wellicht ten O. van den berg Sigoelati, een derde 
granietvoorkomen is, dan wel of deze graniet bij de tuferupties 
uit den ondergrond van het T'obagebied is uitgeworpen. 
2°, De vermoedelijk palaeozoische (ev. carbonische) 
| kalksteenen en leien. ` 
De kalksteen, die van alle oevergesteenten het meest 
opvalt, komt op dys plaatsen in den Oostoever voor, opgesomd 
van N. naar Z. e 
LXXVII 14k, 
