wae, 210 — 
1°. bij Sipolha, halfweg Tiga-Ras en Panahatan. 
2°, ten Z. daarvan, vanaf Bandarmanik tot Bandarrepa. 
3°, ten N. der baai van Panahatan. 
4°, ten Z. dier baai. 
5°. bij Sibaganding (ten Z.W.-van Panahatan) en bij 
Sosornaka (aldaar gemetamorfoseerd). 
De leien komen op veel punten hiertusschen voor, een 
groot massief ligt onder Repa, een ander ligt tusschen Siba- 
ganding en den graniet van Perapat. Z. van Perapat ontbreken 
zij verder in den Oostelijken oever, echter niet in het achterland. 
Leien, grootendeels conglomeratisch en grauwacke-achtig, 
vormen nml. het voetstuk der zandsteenbergen Marpalatoek 
en Si Sae Sae en schijnen bijna uitsluitend de verdere bergen 
der Pangoeloebao-reeks op te bouwen. Alle beken, die zich 
van de steile westhelling dezer (bij uitzondering beboschte) 
bergen omlaagstorten, bevatten uitsluitend rolsteenen van deze 
„oude leien”. Kalksteenen en eruptiva ontbreken geheel. met 
uitzondering van het granietvoorkomen bij Makoek, boven- 
genoemd. 
In den Hette k komen zeldzaam fossielen voor, doch mij 
ontbrak bij den korten duur mijner expeditie gelegenheid 
om deze te verzamelen. 
In de leien in de bocht van den Tobaweg ten O. van 
Panahatan vond de botanicus Hacrerve fossielen en had de 
vriendelijkheid mij deze toe te zenden. Zij zijn moeilijk te 
bepalen, doch gelijken veel op Aviculopecten papyraceus uit 
het carboon van Europa; vandaar mijn vermoeden, dat kalken 
en leien wellicht van carbonischen ouderdom zijn '). 
De kalksteen van Bonandolok, in den Z-oever gevonden 
door Wine Easton is wellicht stratigraphisch identiek aan de 
') De Heer HAGERUP, sinds naar Europa vertrokken, schreef mij, 
ook Trilobieten te hebben gevonden, doch in de mij gezonden stukken 
kwamen zij niet voor. Het punt blijft de aandacht verdienen, wijl 
schrijver dezes ook Trilobieten in de „oude leien” bij Kaloeë in Atjeh 
aantrof (zie Verslag der wis- en natuurkundige afdeeling der ` ` cn. 
v, Wetenschappen, gewone vergad., 29/1/16, Deel XXIV). 
