Na de voorlezing van dit schrijven vraagt dé voorzitter 
wie van de heeren deze zaak wil inleiden en geeft dan het 
woord aan den heer van Vuuren, die na een opmerking 
omtrent het bij het voorlezen abusievelijk weglaten van de 
laatste alinea, de bedoeling nader uiteenzet. Hij wijst er vooral 
op hoe in de beide bovengenoemde vergaderingen al spoedig 
bleek, dat omtrent het wenschelijke van de samenwerking 
geen verschil van meening bestond en alleen de bereiking er 
van langs verschillende wegen werd nagestreefd. Toch mag 
gezegd worden, dat ook hier in den grond van de zaak meer 
overeenstemming bestond dan op het eerste oog opviel. Bij de 
algemeene discussie wijst de voorzitter er op, dat — wil de 
zaak slagen — zij met zeer veel tact zal moeten worden aange- 
pakt, daar men maar niet direct van alle zijden op hulp 
en steun zal kunnen rekenen zooals hem trouwens reeds 
duidelijk werd uit een gesprek met ons medebesturend lid 
DE VOGEL. 
De secretaris wil er nog even de aandacht op ee 
dat de heer van Vuuren een zijns inziens voornaam deel van 
de motie buiten bespreking liet n.l. dat wat betrekking heeft 
op het eigen initiatief van den raad van beheer of hoe het ` 
uitvoerend comité ook moge heeten. 
De heer Escser zou wel willen uitgemaakt zien, hoever 
de samenwerking zich zal uitstrekken en welke wetenschappe- 
lijke vereenigingen zullen worden aangezocht om medewerking. 
De vergadering is echter van meening, dat de beslissing 
hieromtrent aan de eventueel te benoemen commissie van 
voorbereiding moet worden overgelaten. 
De heer Nistanp wijst er op dat het congresvraagstuk ook 
reeds meerdere malen in de Vereeniging tot Bevordering der 
Geneeskundige Wetenschappen in Ned.-Indië is ter sprake 
gebracht. Hoewel in die vereeniging in theorie veel voor 
het houden van congressen werd gevoeld, vreesde zij zóó ` 
zeer voor moeilijkheden in de praktijk, dat het nooit tot een 
poging om een congres te houden gekomen is. Persoonlijk 
is spreker evenwel overtuigd, dat samenwerking niet langs 
