oe 
Dit kleine, tweede waaiertje heb ik nergens vermeld 
gevonden. Ook komt het niet voor op de teekeningen van 
Simulium-larven uit andere streken, welke ik onder oogen 
kreeg. Misschien dat later dit kenmerk systematische waarde 
blijkt te bezitten. 
De stralen, die het waaiervormige orgaan samenstellen, 
vertoonen bij sterke vergrooting aan één kant een groot 
aantal dicht opeenstaande, zeer fijne, haarvormige, vrijwel 
loodrecht op de lengteas van den straal gestelde dwarsuitsteek- 
seltjes, zooals in figuur 8 is aangegeven. De lengte van deze 
dwarsuitsteeksels is ongeveer 15—20 w., de afstand, waarop zij 
van elkaar staan, is niet grooter dan 1!/, «. Ook de stralen 
van het kleine waaiertje dragen dergelijke dwarsuitsteeksels. 
De monddeelen vindt men weergegeven in de eenigszins 
schematische figuur 7. Duidelijk zichtbaar zijn de groote 
sterk behaarde mandibels en de eveneens sterk behaarde 
maxillen met hun vingervormige palpen. Ook van de niet 
minder sterk behaarde bovenlip is in figuur 7 nog een klein 
gedeelte te zien, dat achter de maxillen uitsteekt. Ventrocaudaal 
van de genoemde monddeelen liggen nog de hypopharynx en 
de onderlip. Ook aan deze monddeelen en wel voor zoover 
ik kan nagaan speciaal aan de hypopharynx komen een groot 
aantal borstelharen voor. Hierboven werd reeds opgemerkt, 
hoe in de hypopharynx de beide spinklieren uitmonden 
(cf. Meinert 7) pag. 459). 
De figuren 9 en 10 werden geteekend naar een A 
dien ik onder het binoculair microscoop in tweeën geprae- 
pareerd had. Figuur 9 vertoont de linker voorhelft van 
den kop met linker waaier, bovenlip, linker mandibel en 
linker maxil, figuur 10 de rechter achterhelft met rechter 
waaier, rechter mandibel, rechter maxil, hypopharynx en 
onderlip. Zooals duidelijk te zen is, vormt de bovenlip 
een groote, vlakke borstel. Maar ook de mandibels,- de 
maxillen en de hypopharynx vormen borstels, die alle met ` 
hun borstelvlak naar de in hun midden gelegen mondopening 
gericht zijn. 
