oe 
Ook mij kwam, evenals wijlen van SCHAIK en GRÜNDLER, 
de kleur van den kraterbodem roodbruin voor. ELBERT vond 
die bij afdaling op dien bodem zelf, grauwgroenachtig. De 
vochtigheidstoestand van den grond zal hierbij allicht een 
rol spelen; tenminste door het roodbruin van den bodem 
zag ik een lichtgekleurden oostwaartsgerichten drogen water- 
loop, zooals vaak in vlakke kraterbodems voorkomt. 
Wat de hoogte van den. Rindjani-top aangaat, zoo werden 
op den 59" Juni 1909 door Grünprer vijf kookpunts-waar- 
nemingen verricht, die de volgende gegevens opleverden: 
Barometer- Spanning 
Tijd. Temperatuur. . van den 
stand. atm. waterdamp. 
DE at 484.2 mm. e 5.2 mm. ` 
7 488.4 ,, 10.1 eee 
Si, 4888 „ 10.9 ae 
488.9 ,, 11.8 7. 
10 488.6, 10.5 6s 
- Deze standen zijn al verbeterd voor de kleine hoogte 
verschillen van de waarnemingsplaats met den hoogsten top. 
Ten einde de basiswaarde der luchtdrukking te vinden, 
ben ik ‘uitgegaan van de simultane waarden aan het Obscr- 
vatorium waargenomen en heb die vermeerderd met 1.1 mm. 
~ Deze waarde is als volgt afgeleid. De verschillen Koepang- 
Batavia bedroegen voor Juni in 1912, ’13, ’14 en ’15 resp. 
1.9, 2.6, 2.6 en 2.2 mm., dus gemidd. 2.3 mm. Volgens de 
isobaren-kaart van Dr. Braak (Observations made at Secon- 
dary Stations, vol. I) is het verschil Batavia-Rindjani de 
helft van het verschil Batavia-Koepang, en daarom op 1.1 mm 
aangenomen. De basis-temperaturen en dampspanningen 
zijn gelijk aan de Juni-gemiddelden voor Batavia aange- 
nomen. 
