dk oe 
De drie laatste hypsometer-bepalingen samenvattende 
vind ik dan: 
Luchtdrukking. Temperatuur. Dampspanning. 
Beneden. Boven, Beneden. Boven. Beneden. Boven. 
I lu a 758.9 mm. 484.2 mm, 240.2 59.1 20.8mm. 5.2mm 
. e E 1356.5 5 4884 „ 23.5 10.1 OE 4 O9 j 
Ill 8'/-9-10 a 7589 , 4888 , 25.9 11.1 ai Se 2 
en hieruit: 
I Hoogte 3820 m. 
II en 3773 m. gem. 3795 m. 
II = 3792 m. 
e 
Uit deze drie waarden blijkt, dat de onzekerheid in de 
hoogte bepaling op niet minder dan 10 m is te stellen en 
dat het dus nog niet uitgemaakt is, of de Rindjani lager is 
dan de Piek van Kerintji, wier hoogte trigometrisch op 
3805 m bepaald is. 
De afdaling naar het Pláwangan-kamp duurde van 9420m 
tot 12"20™, dus even lang als de beklimming. 
In den namiddag werd afgedaald naar den meeroever en 
het kamp bij de uitlaat van den Koko-Poetih opgeslagen. 
Het zigzag-pad langs den uiterst steilen wand van den 
Pláwangan is hier en daar bezwaarlijk; de afdaling duurde 
2 uren en 10 minuten. Het regende dien dag niet. 
Den volgenden morgen was bij zonsopgang de temperatuur 
van het meerwater 15°.0C. Later op den dag werd ongeveer 
20° gemeten; de aanteekening hiervan ging echter verloren. 
Als gemiddelde luchttemperatuur voor de drie termijnen 6" a, 
2" p en 8" p vond Exserr (23 April—12 Juni 1909) een 
waarde van 14°.6. Het meerwater is dus beduidend warmer, 
wat grootendeels aan de isolatie moet toegeschreven worden. 
Bekend is, dat dergelijke meeren, vooral wanneer ze in 
een bergketel liggen, een hoogere temperatuur dan de lucht 
hebben. Het verschil kan enkele graden Celcius bedragen. 
Enger nam opborreling van warme gasbellen waar: wij niet. 
Een dertigtal dichtgesoldeerde petroleum-blikken en eenige 
bamboe’s waren opgevoerd geworden, teneinde een vlot te 
LXXVIII Ki 
