a kG = 
Op den morgen van den gsten September werd naar het 
Baroedjari-schiereiland gerocid en na een vaartduur van 70 
minuten geland in de baai naast den Noordwaarts uitge- 
vloeiden lavastroom, waar ook ELBERT en GRÜNDLER aan 
wal kwamen. Evenals door hen werd ter beklimming van den 
Baroedjari den berg westwaarts omgetrokken en wel op 
den rug van genoemden lavastroom. 
De krater is naar het westen doorgebroken en een groote 
lavastroom is daar uitgevloeid, die in den mantel een bedding 
als cen ravijn met vlakken bodem heeft achtergelaten. 
De gevolgde rug gaat aan den rand van die bedding geleidelijk 
in den vulkaanmantel over. 
Terwijl ELBERT en Griinpner boven langs dien rand naar 
den noordelijken kraterrand klommen, wiens hoogte zij 
hypsometrisch op 363 m boven den meerspiegel bepaalden 
stegen wij daar onder langs naar den kraterdrempel. Deze 
weg’ bleek gevaarlijk door het onbetrouwbaar materiaal. 
Over den drempel kwamen wij gemakkelijk in den krater, 
wiens noordelijke en oostelijke binnenwand met blokken 
overdekt waren. De zuidelijke wand is zeer steil en gedeel- 
telijk witgeel getint, voorts op tallooze plaatsen rookende. 
Ook uit den oostelijken wand stijgt op vele plaatsen rook. 
Dicht onder den drempel is een helgeele, rookende solfatare. 
De bodem is eng en gedeeltelijk met blokken overdekt. 
Op het hoogste punt van den zuidwand, dat ook het 
hoogste punt van den geheelen kraterwal is, zagen wij een 
stok staan, die daar door een onbekende is geplant. 
Volgens mijn schetskaart bevindt zich de Baroedjari juist 
in het centrum der Caldera. 
De afdaling geschiedde langs den vlakken bodem van de 
geul, welke weg verre bleek te zijn te verkiezen boven dien 
langs haar rand. Over het lavaveld aan den voet bereikten wij 
weer den eerstgevolgden rug. Beklimming en afdaling duurden 
gelijkelijk anderhalf uur. | 
Onder den Noordwal van het schiereiland voeren wij ver- 
volgens in een uur naar de uitmonding van het dal tusschen 
