Beklimming van den G. Batoer 
18 Februari 1917 
DOOR 
- KEMMERLING. 
o seerd bij het Mijnwezen. 
Ik moest er toch het mijne van hebben. Dat hij niet de 
schuldige was, dat hij niet de aardbeving veroorzaakt had, 
dat wist ik alreeds. Maar misschien waren er door de 
hevige aardstooten veranderingen ingetreden binnen in den 
krater. Velen meenden, naar de rookwolken te oordeelen, 
dat hij na de aardbeving intensiever werkte. Dus maar 
getracht zijn top te beklimmen, om dan in den krater 
af te dalen. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Wel is waar 
is het hoogteverschil niet groot, maar de mantel bestaat 
ten deele uit scherpe lava of losse uitwerpselen, dus welken 
weg gekozen om het doel te bereiken. Ook was het gebergte 
zelf nog niet tot rust gekomen. Dagelijksche aardstooten 
waarschuwden ons, dat de natuurkrachten nog werkzaam 
waren. Op een tocht rondom den voet van het gebergte, 
had ik kunnen konstateeren, dat de aardbeving op meerdere 
plaatsen van den Batoermantel, aschafschuivingen veroorzaakt 
had. Het- heette dus oppassen, want dat verschijnsel zou 
zich kunnen herhalen. 
Maar wie zou er mij vergezellen naar den top en in den 
krater. Immers nog nooit had een Balier het gewaagd, om 
den top te beklimmen '), laat staan om af te dalen in zijn 
') NIEUWENKAMP, zegt op biz. 67 (zie ook voetnoot 1 blz. 56). 
Toen we begonnen waren de lava te beklimmen, was het heele 
dorp leeggeloopen. Op den eersten groenen heuvel ten oosten van 
de desa hadden de dorpelingen zich verzameld en bleven daar 
verbaasd en ontzet ons nastaren. Wat zou er nu gebeuren? Zouden 
