dd BIE 
„45 Jaar geleden, hadden twee Baliers het gewaagd een 
tocht naar den. top te ondernemen. 
Maar zij waren hun gerechte straf niet ontloopen, nog 
voor dat zij halverwege den top waren gekomen had de 
godheid hun een lading gloeiende steenen toegezonden, zoo- 
dat de een, uit Koesambe (Kloenkoeng) afkomstig, zulke 
hevige brandwonden had bekomen, dat hij daaraan reeds 
den dag daarop was bezweken; terwijl zijn makker, genaamd 
Pan Rangëdë uit de desa Batoer, krankzinnig werd van 
angst en enkele weken later stierf.” 
Maar waar haalde ik dan de noodige koelies vandaan, 
mijn tocht mocht immers niet mislukken. Gelukkig was 
onderluitenant ADMIRAAL met een troep gewapende politie- 
dienaren te Kintamani aanwezig. Op aanvrage, boden zich 
vier man aan die wel brani waren om vrijwillig mee te gaan. 
Thans bleef nog de kwestie over, van welken kant zal ik 
den G. Batoer beklimmen. In het vreemdelingen-boek 
te Kintamani, was door verschillende natuuronderzoekers 
een verhaal over hun bestijging gedaan. Dr. van TRICHT en 
Dr. Brouwer hadden hem beklommen van uit het noorden, 
via de G. Boetoer. Van Terreur daalde onder vele bezwaren 
over den lavastroom van 1905 naar Kg. Batoer af. 
Dr. Brouwer gebruikte heen en terug eenzelfden weg. 
Dr. Brouwer waarschuwde vooral voor het laatste steile eind 
onder den top, waar men door den lossen toestand van den 
aschmantel, op handen en voeten kruipend den kraterrand 
bereiken moest. 
het gebergte Batoer” (in Bijdragen Kon. Inst. 3:1 (1866) p. 497 — 
535 ook in PETERMANNS Mittheilungen 1864. p. 145 — 149, 261—268 
en 302 — 304), maar beide hebben den eigenlijken vulkaan niet 
beklommen. ZOLLINGER heeft een poging gedaan maar de losse asch 
van den top heeft zijn plan toen verijdelt. 
Na NIEUWENKAMP werd de G. Batoer nog beklommen: 
door Dr. VAN TRICHT in 1915 ~ 
en door Dr. BROUWER. 
