i Be en 
Duidelijk kon ik de G. Raoeng met zijn rookpluim herkennen, 
verder de G. Ranti, Merapi, Ringgih en de noordoostelijkste 
reeds uitgedoofde vulkanische wachter van Java, de G. 
Baloeran. Zelfs een gedeelte van het Ijang en ‘tenger gebergte 
(de G. Séméroe) was zichtbaar. De straat Bali werd aan onze 
oogen onttrokken door het niet meer werkzame vulkanische 
gebergte van west en midden Bali. In de Piek van Tabanan, 
tot dit gebergte behoorende, kan men echter nog duidelijk 
den kegelvorm van den vroeger actieven vulkaan herkennen. 
Aan den oostelijken horizont ontwaren we het eiland 
Lombok, door een ‘zilverwitte band, de straat Lombok, van 
het eiland Bali gescheiden. 
De Piek van Lombok, de geweldige Rindjani, verspert 
bijna het geheele verdere uitzicht. Maar toch zijn de bergen 
van Soembawa ten deele nog zichtbaar. 
Hetgeen echter het uitzicht van af ons standpunt bijzonder 
imposant maakt, is de zuidelijke en noordelijke horizont- 
begrenzing, de Indische Oceaan en de Javazee. Gelijk men 
een donker voorwerp op lichten onder- en achtergrond pleegt 
te zetten, om den omtrek beter te doen uitkomen, zoo 
ook heeft de natuur dit voor het eiland Bali in het groot 
voorzien, door het te omranden met een laken van intens 
witstralende zeeën. 
Het eiland Noesa Penida en de Tafelhoek door cen smalle 
duidelijke landtong met Bali verbonden, zijn de zuidelijkste 
bodemverheffingen, die deze gelijkmatige horizont nog 
verbreken. 
Slechts noode heb ik den top verlaten, SE mocht ik 
hier niet vertoeven, want dien zelfden avond moest ik nog 
te Karangasem zijn. 
Voor we afdalen nemen we nog even een kijkje in den 
krater. Aangezien ik zelf niet in den krater afdaalde, wil ik 
hier de beschrijving van Dose ') laten volgen (1914—’15) 
bladz. 36. Zooals uit plaat XLI.blijkt, is de kraterwand het 
laagst in het noorden, de hoogte daar bedraagt maar 24 m. 
tc. 
