w ` a 
© Zooals elk onderdeel van een uitgebreide wetenschap, 
kent ook de vulcanologie tijdperken van meerdere en mindere 
belangstelling. In het voorbericht tot zijn werk: „Die 
vulkanischen Erscheinungen der Erde” zegt Dr. K. SCHNEIDER 
hier omtrent (1911). 
'*„Die Lehre von den vulkanischen Erscheinungen der Erde 
hat im Laufe der letzten Dezennien eine Gewisse Stagnation 
erfahren. Das Interesse an dieser Erscheinung trat zugunsten 
andrer Forschungsgebiete in den Hintergrund”. 
` De reden van dezen alterneerende periodes van meerdere 
en mindere belangstelling, die zich op ieder wetenschap- 
pelijk gebied voordoet, is, dat elke wetenschap na de eerste 
periode van ontwikkeling op een punt geraakt waarop, 
voor zoover zich laat beoordeelen, de gevormde theorieën 
het geheele gebied dekken; er is dan geen aanleiding 
meer voor verder onderzoek, daar men daarmede slechts 
de bestaande inzichten zou kunnen bevestigen. Eerst 
wanneer aanverwante wetenschappen zoover gevorderd 
zijn, dat op de van ouds bekende verschijnselen cen nieuw 
lieht geworpen wordt, waarbij de gebreken of zelfs de 
onthoudbaarheid der bestaande inzichten aan den dag komen, 
moet een herleving volgen. 
Hoewel vulkanen en vulkaaieche verschijnselen van oudsher ` 
door het fenominale de aandacht getrokken hebben van allen, 
die er van verre of van nabij mede in aanraking kwamen, 
is de vulcanologie als wetenschap toch een dochter van de 
geologie en bereikte zij hare glansperiode door den strijd 
tusschen de plutonisten en neptunisten. 
Toen eenmaal het pleit goed en wel ten gunste van de 
eersten beslist was, viel er voorloopig voor de vulcanologie 
weinig meer te doen, en sluimerde de belangstelling WS 
zakelijkerwijze in. | 
erst toen in de geologische rd het nöoplitonismë 
begon zich baan te breken, werden daarin ook weer de 
vuleanologische vraagstukken betrokken en kwam deze 
wetenschap daardoor meer op den voorgrond. > ` 
LXXVIII 6k. 
