ae ` SC 
Dat de heer Wine HWastron thans een lans breekt voor de 
hervatting van de studie van de vulkanen en vulkanische 
verschijnselen in Nederlandsch Indië ligt dus geheel in den 
geest van den tijd. 
Het is niet onwaarschijnlijk dat de voordracht een min of 
meer rechtstreeks uitvloeisel is van de pogingen van de 
„Berliner Akademie der Wissenschaften” bij monde van 
den bekenden Berlijnschen hoogleeraar W. Branca, om op 
vulcanologisch gebied tot internationale samenwerking te- 
geraken (W. Branca, Ziel vulcanologischer Forschung: Eine- 
Begriindung des Antrages der Berliner Akademie der Wis- 
senschaften auf Internationalisierung der Vulkanologischen 
Forschung vide: Sitzungsberichte der Königlich Preussischen 
Akademie der Wissenschaften Jahrg. 1913. Zweiter Halb-- 
band pag. 810 e.v). Deze voorstellen werden, zooals 
blijkt uit het „Bericht”, van professor Branca, „über die mir 
„zugegangenen Urteile der Fachgenossen,”’ betreffende die 
in „Ziel Vulcanologischer Forschung von mir gemachten 
» Vorschlige,” (zie Abhandlungen der Preuss. Akademie der 
Wissenschaften: Jahrg. 1914, Physik-Mathem. Klasse, No. 2), 
door de geleerden van alle landen met instemming begroet, 
ook door de Nederlandsche Hoogleeraren Martin, MOLEN- 
GRAAFF en WICHMANN. | 
In hoeverre heeft de Nederlandsch Indische Regeering in 
dit opzicht een taak te vervullen ? 
Onze Oost-Aziatische koloniën zijn een vulkanenland bij 
uitnemendheid. De bekende italiaansche vulcanoloog G. Mer- 
CALLI zegt o.a. van Java „L’isola di Giava è veramente la. 
terra classica dei vulcani” {Vulcani attivi della Terra, pag. 314). 
Niet alleen is het aantal recente, althans tot de jongste- 
geologische formatie behoorende vulkanen zeer groot, ook in 
de voorafgaande perioden, o.m. quartair en het tertiair zijn 
deze streken het tooneel geweest van een minstens even 
belangrijke activiteit op dit gebied. Geen land ter wereld biedt 
zulk een eenige gelegenheid om, als een onafgebroken schakel. 
het vulkanische phenomeen van af het tertiair tot op den 
