Zed ze 
_ Niemand zal thans meer van ganscher harte een meermalen ` 
geuit variant van het woord van THorpecKke willen onder- 
schrijven dat „wetenschap geen Regeeringszaak” is. De vraag 
is niet meer óf, maar in welke mate de Regeering zich met 
directe bevordering van de wetenschap moet inlaten. 
Zij kan dit op tweeërlei wijze doen: 
a) door het particulier initiatief, ook door toezeggen en 
verleenen van steun, zoowel financieel als materieel aan 
te moedigen. 
b) door zelf door het stichten van een bepaalden weten- 
schappelijken — in dit geval dus vuleanologischen — dienst, 
de studie ter hand te nemen. 
Vóór deze punten nader te bespreken, verdient het aan- 
beveling na te gaan hoe het daarmede in andere landen staat. 
Zoover kan worden nagegaan bestaat een eigenlijke vulca- 
nologische dienst nergens, ook niet in Japan, waar de studie 
der vulkanen opgedragen is aan het in 1892 — als gevolg 
van de groote Mino-Owariaardbeving, waarbij in Midden- 
Japan groote verwoesting werd aangericht en o.a. een aard- 
scheur ontstond van 115 KM. lang — opgerichte Imperial 
Earthquake Investigation Committee. De werkwijze, die 
gevolgd werd, blijkt het beste uit de volgende aanhaling uit 
een betrekkelijk geschriftje van het met de vulkaanstudie 
belaste lid van het comité, de hoogleeraar in de geologie aan 
de Universiteit te Tokyo Dr. B. Koro, „The scope of the 
Vuleanological Survey of Japan:” 
„Through the valuable assistance of some senior students of 
our University, to each of whom I assign a certain district 
to be studied in detail, serving also for the graduating theses 
of these students in the course of geology, I am enabled to carry 
out the work, besides getting assistance from my colleagues, 
postgraduates and a few junior students; to these latter I usually 
allot the localities of interest for fieldexercises in geology”. 
Van een vaste formatie, een eigenlijken dienst, was dus 
geen sprake; de heer Koro werkte met vrijwillige mede- 
werkers. Ook de geldmiddelen werden niet ruim toegemeten : 
