zi OG 
De bemoeienis van de Italiaansche Regeering schijnt dus 
al zeer bescheiden te zijn. 
Al mogen dan ook in deze beide landen geen eigenlijke 
vulcanologische diensten bestaan en de Regeeringsbemoeienis 
al zeer beperkt zijn, in geen enkel ander land of vreemde 
kolonie is men nog zoover, en bepaalt men er zich toe af 
en toe bij buitengewone verschijnselen of catastrophen geleer- 
den uit het moederland (o. a. professor Lacrorx naar den 
Mont Pelée) uit te zenden en misschien ook wel — dit is 
niet na te gaan met de beschikbare bronnen — wetenschap- 
pelijke expedities te steunen. 
Wat omtrent de Nederlandsch-Indische vulkanen bekend is 
en te boek gesteld, is niet zoo gering als men zou verwachten; 
men denke slechts aan het werk van JUNGHUHN, VERBEEK 
en Frnnema, doorbladere slechts de jaargangen van het 
„Jaarboek van het Mijnwezen, dat van den Topografischen 
dienst en de publicaties van het Koninklijk Magnetisch en 
Meteorologisch Observatorium, al welke wetenschap vrijwel 
geheel op Gouvernementskosten verkregen is. 
Wat de behartiging van de vulcanologische wetenschap 
betreft, maakt de Nederlandsch-Indische Regeering waarlijk 
geen kwaad figuur en zou zij zeker aan alle redelijke eischen 
tegemoet komen door het toezeggen van steun en hulp 
om de vuleanologische studie hier te lande aan te moedigen. 
Men zou hier tegen kunnen aanvoeren dat, al hebben 
landen als Japan en Italië dan ook wel is waar geen eigen- 
lijken vulcanologischen dienst en al is de Regeeringsbe- 
moeienis dan ook al gering, de vulcanologie daar in elk geval 
tot haar recht komt, omdat wetenschappelijke genootschappen, 
particuliere geleerden, universiteiten enz, daarvoor zorg 
dragen, zoodat die Regeeringen met eenigen steun en tege- 
moetkoming volstaan kunnen, maar dat, waar deze hier te 
lande ontbreken, hunne werkzaamheden, nolens volens, ge- 
heel op de schouders der Regeering moeten terecht komen. 
Wanneer een dergelijke tegenwerping zou moeten dienen 
om de noodzakelijkheid van het instellen van een vulcano- 
