Over het phenol in de bladeren van 
COLEUS AMBOINICUS Lour 
(C. Carnosus Hassk) 
DOOR 
F. WEEHUIZEN. 
Tot de meest gewilde geneesmiddelen van de inlanders 
op Java behoort Coleus amboinicus Lour (— C. Carnosus 
Hassk). 
De bladeren van deze Labiaat rieken eigenaardig aroma- 
tiek ep zijn zoo rijk aan water, dat zij bij ’t drogen slechts 
ca. 5% (vijfprocent) rest achterlaten. Daaruit volgt dat ook ’t 
gehalte aan vluchtige olie gering moet zijn, volgens W. G. 
Boorsma slechts ge IL 
Ik heb 120 Kilo van ’t versche kruid Gett en kon 
daaruit ca. 25 ce. olie verzamelen. Deze geringe opbrengst 
is ook ten deele toe te schrijven aan de aanwezigheid van 
veel stengels die geen olie leveren. 
De olie werd eerst opgelost in éen mengsel van gelijke 
deelen aether en petroleumaether en deze oplossing met 
chloorcalcium geheel watervrij gemaakt. Na verdamping van 
't oplosmiddel werd de achtergebleven olie geschud met RÉI, 
natronloog waarbij ’t volume ongeveer op de helft vermin- 
derde. Dit wees dus op een phenolachtige verbinding, die 
met azijnzuur weer kon worden afgescheiden. Dit phenol 
kon door zijn phenylurethaan en zijn nitrosoverbiuding worden 
geïdentificeerd als carvacrol. 
e nitrosoverbinding werd bereid volgens Kuaczs °). Smeltp. 
na omkristallisatie uit heete verdunde alkohol 151° — 152°. 
1). Pharm. Weekbl. LII (1915) p. 1678, 
3). Berl. Ber XXXII (1899) p. 1518, 
