125 
Het phenylurethaan door 1,5 gram van Het phenol met 
een gelijke hoeveelheid phenylisocyanaat, opgelost in ca 10 ce. 
koolwaterstofmengsel — nl. de fractie uit lichtpetroleum 
tusschen 170° en 200°—gedurende anderhalf uur met opgaande 
koelbuis op kooktemperatuur te houden. Bij afkoeling scheidde 
zich na eenigen tijd eeu witte kristalmassa af, die na met 
benzine (80° — 100°) te zijn afgewasschen daaruit nog 
eeus werd omgekristalliseerd. Smp. 134°—135° hetgeen over- 
eenkomt met dat door H. Gorpscrmipr gevonden voor car- 
vacrolphenylurethaan '). 
In de literatuur vindt men vaak voor 't smeltpuut van 
dit urethaan 140°, een opgave die waarschijnlijk overgenomen 
is uit eeu publicatie van Giupemeisrver 2). Dit is onjuist. 
Ter controle heb ik °t phenylurethaan bereid uit earvacrol 
dat mij ten dienste stond en wel langs twee wegen: 1° op 
de bovenbeschreven wijze bij kooktemperatuur en 2° door 
1,25 gram phenylisocyanaat met 1,5 gram carvacrol opgelost 
in 10 ee. petroleum benzine (80°—100° kookp.) gedurende 
eenige dagen bij gewone temperatuur op elkaar te doen 
inwerken. De afgescheiden kristalnaalden werden eerst uit 
petroleumbenzine van 80° -100° kookp. en daarna nog eens 
met petroleumaether van 40°—60° omgekristalliseerd. In 
beide gevallen kwam ‘t smeltpunt met de opgave van Gonp- 
SCHMIDT overeen. 
WELTEVREDEN, December 1917, 
'). Ber. XXVI (1893) p. 2086. GOLDSCHMIDT bereidde het door 
verhitting van de componenten met elkaar onder toevoeging van 
aluminiumchtoride. 
2). Archiv. d. Pharmazie XXXIII (1895) pag. 188. 
