Ze. 
phenylurethaan, dat uit plaatjes bestaat in tegen- 
stelling van de beide vorige die in naalden 
kristalliseeren, 111°- 112°. 
Van thymol menthol en borneol werden de phenylurethanen 
bereid in de meergenoemde petroleumfractie (170°—200). Smp. 
na omkristallisatie resp. 106°—107°, 111°—112°, 137°—138°. 
Bij eugenol ') doet men beter de inwerking bij gewone 
temperatuur in benzine (80°—100°) te doen plaats hebben 
in een gesloten woegmeschije, vg Se in een kalkexsiccator 
plaatst: na eenige dagen istallen gevormd. Wor- 
den deze opgelost in kokende beuzine ter omkristallisatie, dan 
scheidt zich bij afkoeling eerst een melkachtige troebeling af en 
pas langzamerhand kristalliseert ’t urethaan uit, Smp. 95° °). 
Volgens boven aangegeven methode kan men eenvoudig 
kamfer en borneol scheiden. Beide verbindingen lossen in 
't oplosmiddel bij verwarming gemakkelijk op. Kookt men 
uu met phenylisocyanaat (een overmaat schaadt. niet, daar 
deze toch bij °t uitwasscheu met benzine wordt verwijderd) — 
waarmee kamfer niet reageert —in voldoende oplosmiddel om 
deze laatste verbinding iu oplossing te houden, dan kristalli- 
seert na bekoeling ’t bornylphenylurethaan uit. Uit een mengsel 
van '/ gram kamfer en '/, gram borneol werd na uitwasschen 
en omkristalliseeren voldoende van dit urethaan verkregen 
om door een smeltpuntbepaling de zuiverheid te coustateeren. 
Met geraniol en linaloöl gaf de nethode geen goede resultaten 
—er werd door waterafsplitsing uit die verbindingen met 't 
phenylisocyauaat steeds veel dipbenylureum gevormd. 
Weltevreden —Java Februari 1918. 
1) Een niet geheel zuiver handelspraeparaat stond tot mijn be- 
schikking. 
2) SNAPE, (Ber. XVIII 1885 p. 2432) bereidde het door eugenol en 
phenylisocyanaat 10 uren bij 100° te verhitten, doch merkt daarbij op, 
dat een groot deel der componenten niet in reactie was getreden. 
