an 174 
Ten tweede komt een beschrijving voor in het reiswerk 
der Expeditie: „Midden Sumatra” Deel I Reisverhaal 1ste 
gedeelte. 
Zij vertrokken den 5%" Dec. 1878 van Loeboek Gadang, 
in het Likidal, en volgden de bedding van den Timboeloen. 
Dien dag en den volgenden vorderden zij door het kappen 
niet dan langzaam en den derden dag waren ze, met veel 
moeite, maar weinig vooruit gekomen. 
Den gsten Dec. echter kwam van HasseExr tot bijna aan 
den kraterrand, maar moest, ten gevolge van het uitglijden 
en zich verwonden van één der Maleiers, omkeeren. 
Den 104" Dec. werd een kamp opgeslagen, vermoedelijk 
op de zelfde plaats, den Kaboen Boengo, waar ook tegen- 
woordig wordt gekampeerd. 
Den 114" Dec. werd daarna de kraterrand bereikt en 
voor het eerst kon door menschen een blik in den krater 
geworpen worden. Men vermocht echter: niet het hoogste 
deel van den kraterrand te bereiken, omdat een verticale wand 
dat voor hen ontoegankelijk maakte. 
Den 12den Dec. evenwel konden de beklimmers, door van 
de kampplaats uitgaande dadelijk westwaarts aan te houden, 
op dat hoogere randgedeelte en den top komen. 
Het weer was gunstig en Vera nam talrijke peilingen op 
bergen, die van Hassett in een panorama schetste. 
Van Hasserr en Vera meenden, dat de rivier waardoor 
de Danau Goenoeng Toedjoeh afwatering heeft, naar Korintji 
afvloeide en tcekenden op hun panorama een „rivier van 
Korintji” met sawah’s. Dat was echter een vergissing. Die 
sawah’s waren de Danau Bénto (uitgestrekte moerassen) en de 
rivier, de Sangirkarak, stroomt noordwaarts naar den Liki en 
neemt de Sangir Djarnah, die uit het Toedjoe-meer vloeit, op. 
De moerassen van de Danau- Bënto liggen op 14—1500 
meter en zijn door een rug van de vallei van Korintji 
gescheiden. 
De diepte van den krater werd door v. H. en V. sterk 
overschat. Zij geven een valtijd van steenen van 14 sec. 
+ 
