— 183 — 
De kratertrechter heeft zeer steile wanden, helling ongeveer 
70° —80°, en was beneden gevuld met een meer van hel 
groene kleur, waarin eenige slierten gele zwavel ronddreven. 
Aan den Noordkant was een vrij krachtige gasopborreling 
zichtbaar en den volgenden dag werd nog op twee andere, 
dichter bij het midden gelegen punten een zwakke opborre- 
ling waargenomen. 
De wanden vertoonden nergens fumarolen. 
Eerst ná den middag werd naar het kamp in den Kaboen 
Boengo afgedaald en dat kwart over twee uur bereikt. 
Den volgenden morgen klom ik naar den noordoostelijken 
hoek van het lage kraterrand-gedeelte, wat weinig bezwaren 
gaf, maar het was mij niet mogelijk om van dien hoek den 
rand verder zuidwaarts te vervolgen, daar die rand dermate 
tot scherpe tanden uitgevreten bleek te zijn, dat hij volstrekt 
onbegaanbaar was. 
Ook op dat punt werd een vrij groote rijkdom der lucht 
aan stofkernen waargenomen, ondanks dat de wind de krater- 
damp geenszins naar dat punt toevoerde. 
Photo's van de verschillende deelen van den kraterwand 
konden genomen worden. 
In den namiddag konden nog eenige waarnemingen omtrent 
de hoogte van den plantengroei worden gedaan. 
Het was duidelijk dat in de geulen de afstortingen den 
plantengroei terugdringen, die op de ribben het hoogst is. 
Zoo zag ik de somma-rand van den Gng Elok tot ongeveer 
40 m boven den hier te voren genoemden rotspoort begroeid, 
dus tot + 3380 m; kleine plantjes kon ik door den afstand 
natuurlijk niet zien en die kunnen zich dus hooger uitge- 
strekt hebben. 
Ook op de helling oostelijk van den rotspoort, was tot die 
hoogte plantengroei aanwezig, maar op den grooten kegel- 
mantel, zuidwaarts van die poort, daalde de grens tot een 
veel lager niveau. 
Volgens Jacosson’ vond Bopen Kross aan de Zuidzijde de 
grens op een hoogte van 3450 m. 
