hin 
benthos en er op neervallende resten van pelagische orga- 
nismen opgehoogd werden, totdat ook zij het niveau bereikt 
hadden waarop rifbouwers kunnen leven. Deze theorie is 
door GARDINER nader uitgewerkt (lit. 1). Hij betoogde, dat 
niet koralen, maar kalkwieren, behoorende tot het geslacht 
Lithothamnium de hoofdbouwers van een atol zijn. Zij 
kunnen op 120 M. onder den waterspiegel goed gedijen en 
kunnen dus van deze diepte af, onder overigens gunstige 
omstandigheden, een rif bouwen. Van 64 meter onder den 
waterspiegel af nemen dan ook rifbouwende koralen aan 
de vorming van het rif deel; niet rifbouwende koralen leven 
ten deele in veel dieper water. 
In een zeer belangwekkende studie heeft Gerran (lit. 2) 
verklaard, dat noch de theorie van Darwin, noch die van 
Murray hem kon bevredigen Hij wees daarbij op werkelijk 
bewezen dalingen o.a. door boringen op Oahu bij Honoloeloe, 
waar tot 458 M. diepte koraalkalk aangetoond werd. 
Later werden boringen verricht op Funaruti waar eveneens 
koraalkalk afzettingen van honderden meters aangetoond 
werden, wat, gezien het levensrayon in verticalen zin der 
rifbouwende koralogeene organismen, zonder bodembewegingen 
niet verklaarbaar is. 
GERLAND verklaarde het ontstaan der atollen niet door 
bewegingen van den geheelen Oceaanbodem „en bloc”, maar door 
niveauveranderingen van de onderzeesche vulkaan toppen, 
waarop de atollen opgetrokken zijn. 
Die niveauveranderingen geschiedden volgens hem ten 
gevolge van vulkanische verschijnselen. 
Een hooger worden van den vulkaantop is in deze gedachte- 
gang wel verklaarbaar door onderzeesche erupties. Maar 
hoe werden de toppen lager? Daarover laat GERLAND zich 
niet uit. 
Het is duidelijk, dat door GERLAND hoogstens een verklaring 
voor het ontstaan van atollen zou zijn gevonden, en voor 
barrièreriffen en franje riffen slechts voorzooverre zij aan 
vulkanische, echt oceanische eilanden gebonden zijn. 
