-u 
en de vlaktestations, de eerste wijken meer naar den positieven, 
de laatsten meer naar den negatieven kant af. 
De twee invloeden te samen, het hoogte-effect en dat der oro- 
grafische ligging, hebben tot resultaat, dat op sterk hellend 
terrein en in het hooggebergte, voorzoover het geen uitgestrekte 
ingesloten hoogvlakten betreft, de betrekkelijke vochtigheid 
’s nachts afneemt, in de laagvlakte en op ingesloten uitgestrekte 
hoogvlakten daarentegen gedurende den nacht voortdurend toe- 
neemt tot aan zonsopgang. In hetlaatste geval treedt tegelijker- 
tijd sterke dauwvorming op en komen morgennevels vaak voor. 
(Zie ook „Verschillen tusschen de moessons’’). 
Bewolking, zonneschijn. De bewolking neemt toe, wanneer 
men het gebergte nadert; de nabijheid van wepe borgen 
speelt hierbij een minstens even groote rol al 
Ook maakt het een groot verschil, hoe de stations ion op- 
zichte van de vulkanen zijn gelegen. 
De bewolking is op de buitenhellingen der bergen, vooral 
die, welke naar de zeezijde zijn gericht, grooter dan op de 
meer afgesloten, en meer in het binnenland gelegen plaatsen. 
De geringste bewolking en helderste zonneschijn heerscht in 
de laagvlakte en op de afgesloten hoogvlakten van niet te 
geringe uitgebreidheid. 
Alvorens over te gaan tot de vermelding der waarnemings- 
resultaten, die deze gevolgtrekkingen nader toelichten, moge 
cen schematische schets der wolkenvorming hier een plaats 
vinden. (Zie het diagram). 
In de tropen is de wolkenvorming voornamelijk het gevolg 
van de verwarming door de zon; in den Joop van den morgen 
