eik en 
Een zachte, soms frissche bries, die nooit hinderlijk is, 
waait doorgaans overdag. ’s Avonds tegen half acht daalt 
een zachte koude luchtstroom van de hooger gelegen westelijke 
toppen neer. Voor zoover bekend, waait het nergens op 
het geheele hooggebergte hard, hetgeen begrijpelijk is, doordat 
de Krintjing met zijn breeden rug beschutting geeft’. 
De Heer Laner, die 3 jaren op den Yang doorbracht, 
deelde mij dezelfde ervaring mede. Harde wind komt op 
den Yang niet voor. Tijdens mijn bezoek stond op een dier 
dagen op den grooten aloen aloen een frissche koelte, die in 
de sterkste vlagen een snelheid van ongeveer 6 meter per 
seconde bereikte; de heer Lancs vertelde mij, dat een zoo 
sterke wind een uitzondering was. Zijne mij toen mondeling 
verstrekte mededeelingen komen op het volgende neer: 
„De temperatuur daalt in den drogen tijd op de vlakke deelen 
meermalen beneden het vriespunt. In den oostmoesson van 
1915 werd 3 maal nachtvorst waargenomen, in het droge jaar 
1914 was zulks midden in den oostmoesson op 30 % van het 
aantal dagen het geval, voor de eerste maal omstreeks half Mei. 
Dikke aanhoudende mist komt niet vaak voor. Eenmaal 
(Mei 1913) mistte het 3 dagen achtereen. Ongeveer 10 
maal per jaar werd mist waargenomen, die een heele of halve 
dag duurde, in den regel duurt het verschijnsel veel korter, 
verdwijnt na een uur om soms later weer terug te keeren. 
In den oostmoesson is soms dagen lang de hemel absoluut 
wolkenloos, in het droge jaar 1914 wel een paar weken lang. 
Onweer komt zelden voor, 2 à 3 keer per jaar”. 
Van 22—29 April 1916 bracht ik mijn eerste bezoek aan 
den Yang. Hoewel het nog vroeg in het jaar was, stond 
de oostenwind reeds goed door en was het abnormaal droog 
in Oost-Java; ook op den Yang had het sedert een maand 
niet meer geregend. Het weertype, dat ik er aantrof kan 
als het echte oostmoessontype worden beschouwd. Het 
verloop van de temperatuur en de betrekkelijke vochtigheid 
is in de bijgevoegde diagrammen weergegeven. 
