mist en regen opzetten van den Djambangan en weldra valt 
met slechts geringe tusschenpoozen een gestadige regen uit 
een egaal grijs wolkengewelf. 
Den geheelen middag komt de wind nu niet uit het NO 
(van het Deloewang-ravijn), maar drijven de nevels uit het 
Z aan. Het is of de westmoesson, die om den Argapoero is 
heengedraaid, het van den dalwind uit het NO heeft gewonnen, 
de wind is nu ook sterker dan den vorigen dag en de nevel 
bij tusschenpoozen veel dichter. De Deloewangstroom komt 
telkens weer opzetten, maar wordt, zoodra hij den aloen- 
aloen heeft bereikt, door de tegenstrooming teruggedreven. 
Het geheele dak van regenwolken schijnt tegen den avond 
lager te zakken, zoodat ten slotte alleen de lagere berg- 
hellingen en het lagere deel van den aloen-aloen zichtbaar 
zijn, voor zoover de voorbijtrekkende nevelvlagen niet alle 
uitzicht benemen. 
Maar tegen zonsondergang drijven de nevels weg en 
worden de hooge stratuswolken weer zichtbaar, weldra komen 
de sterren door en den geheelen nacht blijft het helder. 
De laatste dag van mijn verblijf vangt aan met een 
prachtigen helderen morgen. De ochtendzon is boven den 
Gilap uitgekomen en giet, slechts door een dun cirrusfloers 
getemperd, zijn licht uit over de onbewegelijk staande 
tjemara’s en deze vervullen het geheele hoogland met een 
rustige mijmerstemming. Men voelt geen zuchtje, alleen de 
boschhaan geeft door zijn gekraai een teeken van leven, 
het gandsche land ligt te droomen in de morgenzon, terwijl 
langs den hemel de lichte schaapjeswolken langzaam naar 
het oosten trekken. 
Maar tegen half acht verschijnen in de verte op de buiten- 
hellingen reeds de boden van de vlakte, eerst blijven de 
cumuli eenigen tijd op den plateaurand hangen, maar weldra 
schieten ze door de stuwkracht hunner warmte hooger op, 
en het is of zij de drukte van het menschengedoe van 
beneden meebrengen, als ze in dichte drommen komen aan- 
buitelen, den aloen-aloen op. Een zwakke dalwind verheft 
