— 124 — 
STAATJE 3. 
Uitbarstingen Lahar’s naar het 
1811 5 Juni N 
1826 11 — 14 Oct. N, Wen SW 
1835 (minder hevig) SW 
1848 16 Mei N, SW enS 
1864 4 Jan. N, SW enS 
1875 doorbraak West-wand 
1901 23 Mei SW en S 
1919 20 Mei SW enS 
De eruptie van 1835 was niet hevig er het is opmerkelijk, 
lat van die uitbarsting slechts lahar’s naar het SW vermeld 
zijn, wat er op wijst, dat reeds vóór 1875 de drempel in 
het W lager was dan die in het N, hetgeen overigens ook 
uit de onderzoekingen van Hugo Cool (lit. 3) blijkt. 
Van de oudere bekende uitbarstingen van 1586, 1 Mei 1752 
en 10 Januari 1771, is niet bekend of ook lahar’s opgetreden zijn. 
Het komt mij echter voor, dat dit wel het geval geweest 
moet zijn en ook reeds veel vroeger het geval was. 
Slechts door deze aanname toch is het verklaarbaar, dat de 
Kloet een zoo weinig steile voet bezit. 
Het is een bekend feit, dat droog uitgestort materiaal als 
zand en grind onder een steilere helling blijft liggen dan 
hetzelfde materiaal wanneer het uitgestort wordt vermengd 
met veel water. In de geologie wordt dit geillustreerd door 
de drooge en natte puinkegels.. 
De Javaansche vulkanen werpen in bet algemeen, behalve , 
lavastroomen, droog materiaal uit, vandaar hnn betrekkelijk 
steile helling, die langzamerhand door de hevige regenval, 
vooral aan den voet, minder steil wordt. 
