e 182 — 
Dit laatste tijdperk werd voornamelijk gebruikt voor de 
epicentrumbepalingen. Het onderzoek werd afgesloten op 
1 Augustus 1919. 
Aantal bevingen. Van 1 Jan. 1909—1 Aug. 1919 zijn 
gegevens aanwezig van 768 aardbevingen, waarvan gevoeld 
werden 333. Alleen gevoeld werden er 152, waaruit volgt, 
dat geregistreerd werden 616. 
Tusschen 1 Aug. 1911 en 1 Aug. 1919 werden te Batavia 
en te Malabar tegelijk opgeteekend 219 bevingen uit het 
onderzochte gebied. 160 lieten een epicentrumbepaling toe, 
waarvan in 87 gevallen macroseismische berichten ter contrôle 
aanwezig waren. 
Sterkte. Over het algemeen zijn de schokken zwak. 
n het boven afgebakende tijdperk werd aan de 616 seis- 
mogrammen 505 maal het karakter I toegekend, 90 maal 
het karakter II, 21 maal III '). Zes werden er te Batavia 
gevoeld, 2 bevingen brachten het slechts tot den seismograat 
te Manila, 4 werden er geregistreerd op seismografen in 
Oost-Azië en Australië, terwijl er 5 over de geheele wereld 
werden opgeteekend. Onder die te Batavia gevoeld, is 
niet medegeteld de verwoestende Benkoelen-beving van 25 
Juni 1914, omdat deze buiten het beschouwde gebied valt 
(op een afstand van 580 KM van Batavia). 
Van de ingekomen berichten is het aantal gering: van 
de 87 gevoelde bevingen kwamen 334 kaarten binnen, di. 
bijna 4 berichten per beving. Er zijn 69 schokken, waarvau 
niet meer dan 4 berichten in kwamen, 18 met meer dan 4. 
Het grootste aantal voor één beving bedraagt 36. 
_ Ook het macroseismische gebied is in het algemeen weinig 
uitgebreid. Van 79 bevingen was de grootste afstand van 
het epicentrum, waarop de beving gevoeld werd, gemiddeld 
200 KM, maar 66 bleven beneden dit gemiddelde. De grootste 
afstand, die voorkwam, was 500 KM. 
") Het karakter van het seismogram wordt aangegeven volgens 
een door WIECHERT voorgestelde schaal, waarbij I zwak, III sterk is. 
