— 196 — 
Wanneer er werkelijk een aantal bevingen in Bantam hun 
oorsprong hadden, dan was het zonderling, dat deze niet 
op de seismogrammen terug te vinden waren. 
Wanneer men daarentegen in vele gevallen den haard in den 
top van den anderen mogelijken driehoek wilde zoeken, zou 
men stuiten op het bezwaar, dat de berichten uit Cheribon 
en Oost-Preanger ontbreken. 
Beschouwt men de epicentra, die op het land liggen, dan 
blijkt, dat de meeste in behoorlijke overeenstemming zijn 
met de ingekomen berichten. Van enkelen ontbreken deze 
evenwel, maar bijna allen liggen dicht bij de kust, hetgeen 
het ontbreken van berichten zou kunnen verklaren. De 
bevingen, oostelijk van Malabar, zijn zonder uitzondering ter 
plaatse of in de nabijheid gevoeld. Sommigen veroorzaakten 
geringe verwoestingen, allen bleven tot een klein gebied 
beperkt !). 
Uit dit alles mogen we met zekerheid de gevolgtrekking 
maken : 
De groote meerderheid der aardbevingen in 
West-Java heeft etn epicentrumopdehellingen 
bezuiden de kust van Java en Zuid-Sumatra. 
Er zijn meerdere aanwijzingen voor de nauwkeurigheid 
der geconstrueerde haarden. 
Een aantal bevingen hoopt zich n.l. op bij Java’s Eerste . 
Punt; zij hangen waarschijnlijk samen met de breuken, die 
daar bestaan. Ook voor andere breuklijnen wijzen de ver- 
schijnselen op een dergelijken voorkeur. 
Als tweede conclusie schijnt gewettigd: 
De epicentra volgen de breuklijnen in de 
aardkorst. 
Deze beide conclusies zijn geheel in overeenstemming met 
wat in andere aardbevingsgebieden bekend is geworden en 
met wat ons de geologie omtrent de tes leert. 
(Zie beneden). 
1) Alleen de beving van 23 Nov, 1916 breidde zich tot op grooteren 
afstand uit: 220 KM. 
