— 200 — 
De M. DE B., de punten echter als ae opvattende, 
komt tot de Kén opmerkingen (blz. 184): 
Il y a tout lieu de penser qu’ils ébranlent surtout le 
synclinal compris entre les deux rides longitudinales. Malgré 
une dissémination presque uniforme des épicentres, on peut 
cependant distinguer certains districts plus particuliérement 
secouées: le détroit de la Sonde, c’est-a-dire en meme 
temps le Sud de Sumatra (Lampong) et l'Ouest de Java; 
la dépression des Preanger de Soekaboemi a Tjiandjoer, 
Bandoeng, Garoet, Tasikmalaja et Manondjaja; les environs 
de Tjeribon, où se montrent les foyers d’Indramajoe, Koe- 
ningan et Salem...... La côte méridionale ne parait pas 
le siège d'une activité séismique aussi grande qu’aurait pu 
le faire supposer sa situation de haut pays au bord de 
abrupt talus sous-marin. Si donc ce dernier accident repré- 
sente une fracture du socle asiatique, il correspond à des 
mouvements bien éteints, opinion corroborée par l'absence 
de vagues séismiques et de secousses sous-marines au large. 
Ook in zijn mededeeling aan de Kon. Natuurk. Ver. ') is 
het al dadelijk duidelijk, dat hij de epicentra op het land 
legt en niet daarbuiten. 
Daarentegen blijkt uit het hier besprokeu onderzoek, dat 
juist de zuidkust rijk moet zijn aan aardbevingen, en dat 
de epicentra gelegen zijn op de onderzeesche hellingen, waar 
De M.. ve B. ze zocht. Batavia, Bantam, de Preanger, 
Cheribon (lndramajoe) zijn in het geheel niet dergelijke 
aardbevings-centra, als De M. pe B. het voorstelt. 
De afwezigheid van vloedgolven en zeebevingen, die door 
hem wordt aangevoerd, mag evenmin gelden als steun voor 
zijn gevolgtrekkingen. Vloedgolven ontstaan in het algemeen 
door. onderzeesche vulkanische uitbarstingen, terwijl zeebe- 
vingen het wateroppervlak onbewogen laten 2). 
1) F. DE MONTESSUS DE BALLORE, Les Indes Neérlandaises séis- 
: miques, Nat, Tijdschr. Di. LVI, blz. 347, 1896. 
2) A. SIEBERG, Le biz. 110. 
