D 
-— 206 — 
de bergbeek, waarin ik mijn Simulium-larven gevonden had, 
en bracht daar enkele van deze dieren, direct na ze aan 
hun natuurlijk milieu ontnomen te hebben, op een kleinen 
steen in een glazen bakje, gevuld met Tyr Hevnana-water, 
onder den microscoop. 
Ik kon toen duidelijk waarnemen hoe steeds, vóórdat het 
pootvormige orgaan vastgehecht werd, de kop eenigen tijd 
tegen den steen aangedrukt werd, waarbij de monddeelen 
druk bewogen werden. Daarna werd het pootvormige orgaan 
verankerd juist op de plek, waar de kop den steen had 
aangeraakt, terwijl in laatste instantie ook het achterste hecht- 
orgaan, altijd precies op dit zelfde piekje, vlak achter, of soms 
iets zijdelings vlak naast het voorste hechtorgaan vastgelegd. 
werd, waarop dan het voorste hechtorgaan weer losliet. 
Van het spinsel zelf was echter niets te zien. Wel was 
de aanwezigheid van het spinsel te constateeren, wanneer 
ik de dieren met een pincet uit het water trachtte te nemen, 
waarbij zij dan vaak aan min of meer lange, geheel onzicht- 
bare spinseldraden aan het pincet en aan elkaar bleven 
hangen. 
Dat ik in mijn vorig artikel niet den nadruk gelegd heb 
op de groote doorzichtigheid en onzichtbaarheid van het 
spinsel, vindt zijn verklaring hierin, dat de stukken verhard 
spinsel, die aan de in formol geconserveerde larven zijn 
blijven vastzitten, zooals b.v. het stuk, dat op de bij mijn 
vorig artikel behoorende fig. 5 voor de onderlip uitsteekt, 
na conserveering veel minder doorzichtig en zelfs eenigszins 
geel worden. 
Toen ik dan in de Tyr Heunane het spinsel onder den 
binoculair microscoop niet te zien kon krijgen, nam ik 
een aantal larven in een waschkom met Tar. HEULANG- 
water mee naar huis. Deze larven, afkomstig uit de 
meest sterk stroomende en bruisende gedeelten van cen 
bergbeek, gingen niet. dadelijk dood in het stilstaande water 
in de waschkom; de meeste larven bleven nog een 24 uur 
in leven. 
