— Bil — 
Wanneer ik de larven, b.v. door hen met een pincet aan 
te vatten, in hun rust verstoorde, kon ik ook herhaalde 
malen waarnemen, hoe zij van den steen, waarop zij vast 
zaten, losraakten en vrij in den stroom kwamen te hangen 
aan een min of meer langen spinseldraad, die aan het eene 
uiteinde nog aan den steen, waarop de larve even te voren 
vastgezeten had, bevestigd was. Hoe de larve zelf dan aan 
het andere uiteinde van dezen draad vastzit, heb ik niet 
nagegaan. MarLocm zegt in een van zijn publicatie’s ') 
(pag. 9): „When disturbed, the larva releases its hold on the 
rock or other surface and floats down the stream attached by its 
proleg to a silk thread which it emits from the mouth, regaining 
its former position bij means of this thread”. Dezelfde 
auteur zegt in cen later geschrift !6), hetwelk mij tegelijk 
met de hieronder genoemde publicatie van Garman !7) door 
mijn vriend H WITKAMP vanuit Amera werd toegezonden: 
„When disturbed in the streams in which they occur the 
arvae usually release their hold upon the surface of the 
rock or other object in the bed of the stream, and float 
off to some distance, maintaining slight attachment, however, 
by mans of a silken thread which emanates from the mouth. 
When the danger has passed they regain their former hold 
in the bed of the stream by means of this thread.” (pag. 303). 
De laatste beschrijving lijkt mij juister dan de eerste. 
Ik kan mij moeilijk voorstellen, dat, terwijl de larve cen 
eind weegs door den stroom wordt meegevoerd, gedurende 
welk tijdsbestek dan toch de spinseldraad, waarmede de 
larve met den steen, waarop zij even te voren vastzat, 
verbonden blijft, vanuit de monddeelen afgescheiden wordt, 
het voorste hechtorgaan aan dien spinseldraad bevestigd 
10) Dit nummer verwijst naar de bij mijn vorig Simulium-artikel 
behoorende lijst van geraadpleegde literatuur. 
16) 17) Deze nummers verwijzen naar achterstaand vervolg op de 
bij mijn vorig Simulium-artikel behoorende lijst van geraadpleegde 
literatuur. 
