— 212 — 
zou zijn. Het langs den draad tegen den stroom in terug- 
klimmen van de larve naar haar vorige standplaats heb ik 
nooit gezien. 
Behalve in Augustus 1918 vertoefde ik ook in Mei 1918 
gedurende enkele dagen te Pastr Darar. Bij die gelegenheid 
trof ik in de Tsr Heunane zeer veel Simulium-larven 
aan. Overal waar het water sterk stroomde en bruiste was 
zoo goed als elke steen aan de bovenzijde met Simulium- 
‘larven bezet. Waar het water iets kalmer stroomde, waren 
dadelijk veel minder Simulium-larven te vinden. 
Alvorens voor dezen keer van onze Simulium-larven afscheid 
te nemen, moet ik nog een kleine aanvulling geven op het- 
geen ik in mijn vorig artikel op blz. 35 bovenaan gezegd 
heb betreffende het kleine waaiertje (cf. de bij mijn vorig ` 
Simulium-artikel behoorende fig. 7 bij g). Onlangs heb ik n.l. 
dit kleine waaiertje afgebeeld gevonden in de hierboven reeds 
even genoemde publicatie van H Garman |"), waarin op blz. 18 
een teekening voorkomt van de ventrale zijde vaa den kop van 
Simulium venustum, op welke teekening het kleine waaiertje 
duidelijk is weergegeven. Op eene dergelijke teekening naar 
Simulium pictipes (pag. 24 van dezelfde publicatie) komt het 
kleine waaiertje echter weer niet voor, terwijl in den tekst 
betreffende Simulium venustum met geen enkel woord van - 
het afgebeelde kleine waaiertje gewag wordt gemaakt. 
Eenige ongedetermineerde Simulium-larven, die ik, even- 
eens door bemiddeling van mijn vriend H Wirkamp, vanuit 
AMERIKA toegezonden kreeg, zijn wel degelijk in het bezit 
van het „kleine waaiertje”. 
De genoemde publicatie’s van Marrocu II en GARMAN 17), 
die mij bij het schrijven van mijn vorig Simulium-artikel 
nog onbekend waren, geven mij overigens geen aanleiding 
tot verdere opmerkingen. In geen van deze beide publica- 
tie’s wordt een juiste beschrijving gegeven van de wijze 
van zich voortbewegen van Simulium-larven, of van de 
manier, waarop deze dieren hun voedsel bemachtigen. 
