= 215. — 
Het dorsale gedeelte en de zijwanden van den cocon vormen 
een gebogen geheel. De verdikte onderrand der zijwanden is 
stevig aan het substraat bevestigd. Aan de binnenzijde van 
het abdominale gedeelte van den cocon is tusschen de zijwanden 
een gebogen, met de concaviteit dorsaad gerichte bodem in 
den cocon aangebracht; deze is even boven den onderrand der 
zijwanden aan den binnenkant dier zijwanden bevestigd. 
Deze „bodem” scheurt vaak gedeeltelijk af bij het losmaken 
der cocons. Zoowel in figuur 1 als in figuur 2 is een gedeelte 
van dezen bodem echter nog te zien. 
Hot wijdmazige capitale uiteinde van den cocon is van 
onderen niet aan het substraat bevestigd. 
Oorspronkelijk is de cocon rondom gesloten. Heeft het 
dier zich daarbinnen kort geleden verpopt, dan vindt men 
tusschen het kop-einde van de pop en het capitale uiteinde 
van den cocon de oude larvenhuid, waaraan de harde 
kophuid steeds duidelijk te onderscheiden is. Deze oude 
larvenhuid was blijkbaar al weggespoeld door een ‘voor 
in den cocon ontstane opening bij het model van figuur 1. 
In figuur 4, welke een cocon met pop voorstelt, gezien 
van de dorsale zijde, is de oude larvenhuid nog voor 
in den cocon te zien. De cocon van figuur 4 is van 
voren echter reeds opengescheurd. In een later stadium is 
ten slotte het geheele capitale gedeelte van den cocon ver- 
dwenen, waarbij de stroom blijkbaar een rol gespeeld heeft. 
Hierna vertoont de pop in den cocon, gezien van de dorsale 
zijde, het beeld van figuur 5. De respiratorische filamenten 
steken dan vrij naar buiten uit, zooals ook in figuur 5 te 
zien is. Naar mij kort geleden bleek heeft Matt, '%) dit 
verdwijnen van het voorste gedeelte van den Simulium-cocon 
ook reeds beschreven. 
De figuren 6 en 7 vertoonen ten slotte de pop, nadat die 
uit den cocon gehaald is. In figuur 6 zijn nog juist de kleine 
haakjes te zien, die aan de dorsale zijde van enkele abdomi- 
nale segmenten van de pop voorkomen en waarmede deze 
in den cocon blijft haken. De punt van deze haakjes wijst 
