— 247 — 
ios a meent daarentegen: i 
‘dat de lahar’s geen materiaal van de SCH zelf mee-. 
voeren, maar wel al het reeds aanwezige losse materiaal, 
dat ze op hun weg ontmoeten; 
dat de lahar’s te weinig frequent zijn en dat de opeen- 
volgende lahar’s te veel in richting verschillen, dan 
dat men een groote aanslibbing van den vulkaanvoet 
door de lahar’s zou mogen aannemen; 
dat de ervaring van den dienst der Irrigatie in Kediri 
geleerd heeft, dat de aanslibbing van den Kloet-voet 
in hoofdzaak het gevolg is van de in den W. moesson 
optredende bandjir’s, die op den duur al het materiaal, 
dat zich tijdens: een eruptie in de ravijnen opgehoopt 
heeft, naar den vulkaanvoet transporteeren. Vele jaren 
na een eruptie bevat het bandjirwater soms nog veel 
meer slib dan de lahar’s die bij een eruptie naar beneden 
komen. 
Spreker is dan ook van meening, dat men het kratermeer 
niet noodig heeft om de flauwe helling van den Kloet-voet 
te verklaren. 
‘Naar aanleiding van deze mededeeling van den Heer 
KemmeRLING merkt de Heer Escuer op dat, hoewel hij door 
de critiek van den Heer Kemmeriine overvallen en dus 
geheel onvoorbereid ís, hij toch wil trachten den Heer 
KEMMERLING te antwoorden. Wat de kwestie van de W. moesson 
bandjir’s betreft, zoo wijst de Heer Escuer er op, dat deze 
factor toch zeker ook op zoo goed als alle andere vulkanen 
van Java inwerkt. 
Hierop antwoordt de Heer Kemmeruine, dat bij de kwestie 
van het effect van de W. moesson bandjir’s ook de morphologie 
van den kratertop een belangrijke factor voorstelt. De top. 
van den Goenoeng Kloet vertoont de sporen van herhaalde 
kratermond-verplaatsingen in den vorm van reeds gedeel- 
telijk vernielde en dus geopende caldera’s. Het eruptie- 
materiaal, dat in deze caldera’s opgehoopt is, wordt door den 
regen naar de ravijnen gespoeld, waarin het door de bandjir’s 
bo 
£ 
o 
30, 
