Liber Duodecimus. 479 



reflexionc fimbriatis; vndc i Mcdicis quibufdam Crifpula appclJata eft : 

 fiores in fummis ramulis nudis veluti capitula , aurci fulgoris fert t fin- 

 gulis (ingula : tota valde odorata eft, odore tamcn mcdicato,amara : f«- 

 ritur ramo, qui crallefcit vt Ruta,fpecicm quamdam arborcam refcrens* 

 Diofcorides Abrotonumfe.minaravocat : fruticat inquit arboris fpc- 

 cic, fubalbidum > foliis.minutatim fciffis, circa ramulos,vt Seriphium : 

 flore pienum , quem in cacumine habet corymbaceum,aureum,odora- 

 tura cumquadamgrauirate, a?ftate prouenientem, guftuamaro : hu- 

 iufmodiSiculumeft. Siigitur planta fupradi&a Abrotonum fernina 

 cit, fimilitudo Abiinthij Seriphi) non in folij fciffioneconfiftit, fed infi* 

 guca , oblonga fcilicet , & angufta, quo modo& Helichryii foiia com- 

 parantur . Quamuis autemhocgenus Abrotoniarboreafpeciedeicriba 

 tui* , paruum tamen Abrotonum ab eodc Diofcoride appellatur in Scri- 

 phio ; nam re vera breuius eft altero . Theophraftus vnum tantum gc* 

 nus Abrotoni videtur defcripfiile hocinteliigens : 'inquitenim : inter 

 furfiuuces coronarios perpetuc viret : radice & auulfione potius , quana 

 femineproucnit : feriturazftate; namfriget vehementiflime, & morbo 

 obnoxium,fed cum conualuerit, & creuerit, magnum, robuftum atquc 

 arboreum conftat, qucmadmodumRuta, Iignofius, iiccius ,&fquali- 

 dius fcmine abundat,nec finc odorc cft . radices rectas, altafque agit : eft 

 veluti vniftirps > crafta fcilicet illa radice , reliquis vero de ea exeuntibus 

 fpargitur;radicesvaIdelignofa;funt. Pliniusinquit : Abrotonum iu- 

 cundiodoriseft, & grauis : floret xftate : flosaurci coloris: vacuurn 

 fpontc prouenit, cacuminefuo fcpropagat: fcritur autem fcmineme- 

 Husquamradice, aut furculo : & ahbiduorum inquit generum eft: 

 Campeftre: acMontanum: hocf^mineum : iliudmarem inteliigi vo- 

 lumus. amaritudo Abfinthij in vtroque : Siculum laudatiffimum ; dein 

 Galaticum : vfus eftexfoIiis,fedmaior feminead calfaciendum : &qu§ 

 fequuntur. cx quibus colliguur hoc Capeftre intelligil Apud Nicolaurn 

 AlexandrinumCrifpula vocatur,qu£fitain vnguentoMartiano,quam 

 Syluaticus hcrbam Cancri alio nomineappellari tradit:cft inquit herba 

 alba, minuta habens folia, crifpa > virtus eius eft calida & ficca,medctur 

 doloribus , & argritudinibus frigidis • 



C A P. VIII. 



TAnacbTVm vulgo appcllatur, abaliisDancta, propcflumi- 

 na,& inaggeribusnafcens: fimplici caule, rec"to,cubitali; fo- 

 liis Matricati^, longioribus,figuraquafi Filicis : iniongoenim 

 pcdiculo foliola muita coniugatim difpofita funt,& diilecla, Filicis mo 

 do,fubhirfuta,& muitum odorata,odore tamen medicato,amara : in ca 



cuminc 



