Liber Duoclecimus. y o£ 



nes, aliquos hanc non diftinguere ab Anemonefylueftri., ob colorisfi- 



milirudinem : at color puniceus inquit in Argemone minus profundus 



eft: h^cquoquetardiusfloretj fuccumqueredditcroceum^acrimonia 



infigni. Plinius Argemoniam vocar, folia habet inquit Anemone, sequa- 



lia , diuifa Apij modo : caput in cauliculoPapaueris fylueftris, item ra- 



dicem : fuccum Croci co!ore,acrem,& acutum . cum autem fubiungit 



nafcitur Sc in aruis apud nos : noftri tria genera eius faciunr, & id demul 



probant , cuius radix Thus redolet : in his verbis fignificat alteram pre> 



dictam peregrinam cfte : quas autem nafcitur in aruis apud nos, hucufqj 



idem fere nomen rctinet, fcilicct qua? Agrimonia vocatur,accepta i mul 



tis pro Eupatorio : quae autero Thus redolet , Gariophylata hodie voca» 



tur . omnibus illud commune, quod folium longo pediculo conftar , ir* 



quo coniugatim folia (untdifpofita, rara quidem , ac tenuia in flore In- 



dise ; denfiora & ine/]ualia in Agrimonia & Gariophylata , quodamodo 



diuifura, Apij feupotiusRanuncuIiinGariophylata. Quaeautemde- 



fcribitur a Diofcoride , fatis conuenit ffori Indise minori; flosenim 



quamuis inferne croceus,fuperne tamen ad puniceum accedit elegantif- 



fimum : calyx eft oblongus, & latior in poftremo : foiia vero Ane- 



monas diuifa fignificantfoliola, quasfuntfoliorumpartes, 



non totius folij formam,qu$ potius Erucae eft : at radix 



rotunda , vt Diofcorides fcribit , Anemonse po* 



tius conuenit j nam Plinius Papauerisradi- 



Cem tribuit : Fibrofaenim eft : fuccus 



vero croceusextrahitur, prsefer- 



tim ex fTore , qui & valda 



acris eft. Vtautem 



plantc, conge- 



neres 



funt Othonna & Argemone, fic & 



vires ferme easdem , vt 



patet. 



FinisLibri Duodecimi. 



s ?<* AN- 



