uitersle zuidelijke punt van Sumatra bepaal I. Er beslaau geenc 

 gegeveus omtrent het geslacht van he I. exemplaar. 



Mantel, rug en buitenste vleugeldekvedercn zijn gelijk die 

 van P. rubrirostris, helder bruin met zwarte dwarsbaiiden. 

 De slagpennen der 5 C orde, die de binnenste grens van den 

 vleugel daarstelleu, zijn echter fraaier door de breede zwarti 

 banden, die met eene heldere terra-sienna kienr iil'wisseleii.wi 1 

 niet het geval is bij de twee onderzochte individu's van laatsl- 

 genoemde soort. 



De staartvederen zijn lichtbruin met vaal-zwarte zooraen eu 

 dilo aderen op de vlaggen. 



De bovenkop en nek zijn van-Dijek-hnmi. \vv!kej<!eur ^'iC'di'- 

 lijk lichler wordt naar voren en daar in ecu smal streepjeto 

 aan den snavelrug reikt. De daarnaast liggende voorlmofds- 

 vederen zijn even als de wangen, de kin en de ha Is vui!-«'il- 

 Het naakt gedeelte om bet oog, dat gedurende het lei* 

 rood schijnt geweest te zijn. is van onderen met korte stflf 

 pelige donker-bruine vedertjes als bespikkeld. Die vederlp 

 zetten zich voort tot op de teugelstreck. 



Krop en borst donkergrijs, dat op den voorbuik in ll, ' !,lel ' 

 grijs overgaat. De zijden van den acbterbuik , die ovengeu- 

 grijswit is, beneveus de llanken. bruiii-zwarl met w itte *lwai> 

 banden. Okselvederen bruinachtig. Binnenste vleugeldekvolen-i 

 aan den vleugelrand vaalbruin en meer binnenwaarts wit. 



Onderstc staartdekvederen wit en vaalbruin. 

 Slagpennen vaal-rosachtig-zwart. !5ek ? bij het 

 exemplaar, uitgezonderd de punt, donker-hoornklein 

 okergeel. 



Deze soort mist de kenmerkende witle onvolk 



die bij P. personata op den kop . nek en borst huil 



dere uitsteken, maar men treft op bet aehterhool'd. nis-rheii' 1 



vederen uilstekende haren aan. 



Tolale lengte van de kruin lot bet uiteinde 

 des staarts 0,l9 8 * 



