IETS OVER DE lAUWKEURIGHEID DER BEPA1H6 



VAfl GEMIDDELDEtf 1AI WAARUEMIKSFOUm 



m IETS OVER DE BEPALIM DER MTDDEL- 



BARE FOUT II EEIE FUUCTIE VAN VOOR- 



WAARDELIJK GEMETEtf GROOTHEDEN, 



F. H. VAN KOOTEtf. 



Wanneer we eene grootheid P door waarnenring tag 

 willen, zoo verrichten we daartoe eene reeks waaruul||J 

 in grootte voorgesteld door p { , p~>. . . .p„. Is mi j»(s 4MJ|) 

 schijnlijkheid voor eene fout x ■ ~ p - — P, begaaii in *Wm 

 neming p , dan kunnen we de gemiddelde waarde van « " : 

 raacht der fout x voorstellen door: 



mO 



We veronderstellen hierbij dat de waarnemingsfooWi 



geheel en al toevallige fouten zijn, en d; 

 nemingsfout ait 2 deelen bestaat, een toevallig en * 

 matig deel. de waarneming p reeds van bet regeU# 

 der fout gezuiverd is. De waarschijnlijkheidsfttiHstf 

 zat dus voldoen aan de voorwaarden voor de toevallig 

 bestaande, waarbij -f- a en — a de grenzen der fon 

 Nu is in *t algemeen, zooals bekend is, K m eenegroo 

 als maatstaf voor de nauwkeurigheid der waarnenn 



Pi Pn kan dieuen: of met andere woordeu, dat i 



nemingsreeks Pi ....p n des te nauwkeuriger is. naar 





reeks i 



3 noemen, zooals bekend is, eene waar 

 nauwkeuriger dan eene andere reeks 



