eodsdienstoefeniagen , immers Wtj hoorden hier niet even 

 als op Banlar-Gadoeng uit de missighit een gebrul opstijgen 

 dat meer overeenkomst had met krijgsgesehrei dan met eenen 



A. zat in de voorgalerij met den Tjamat te spreken en 

 naar het tandakken te zien terwijl ik binnen mijn journaal 

 bijwerkte. Van lieverlede had zich om de dansende ronggengs 

 al hurkend een zwijgend en genietend inlandsch publick ver- 

 zaiueld doch het geld is schaarsch te Pelaboean en de hevolking 

 te dun om veel mannelijke partners te leveren voor den dans. 

 Te vergeei's r;immelden de ronggengs met het weinige kopergeld 

 dat een liefhebber huu geschonken had; zij hadden het rijk 

 alleen. Eindelijk trad een danslustige, jeugdige Soendanees uit 

 den groep toeschouwers te voorschijn, die bij het ngibing zulke 

 komieke gebaren maakle dat uit het stille auditorium plotseling 

 «*n luid gejuhel opging, hetgeen mijne aandacbt trok. Ik 

 •noet dan ook bekennen dat de man potsierlijk aan den 

 P"g was. Vooral in het sehudden van zijn bekken op de 

 niaat van den gong was hij een baas, maar nu en dan rnaakte 

 h 'j erg gemeene gebaren en juist die waren het die hem luide 

 toejnichingen deden te beurt vallen. Een fraaie les voor de 

 •alrijk aanwezige kinderen. 



't vernam hier een voor mij nieuw Soendaneesch woord. 

 ^•ijk bekend is bezitten merriepaarden , op hooge uitzondering 

 na > geen haaktandeu. Komt dit echter een enkele maal voor 

 'ton wordt zoo'n merrie »rodamala" genoemd. Ook bij andere 

 ***** vindt dit woord eene toepa'ssing. Alleen de manuetjes 

 rhinoceros bezit'een neushoorn: vvijfjes missen dien; wordt nu 



hoorn bezit 



wijfje aangetroifen 





u e plaats waar te Maboean vroeger de pakbuizen aan het 

 strand stondeu, de kazerne der pradjoerits, zelfs de plek 

 ** eenmaa] de vla<:iiestok de eer onzer natie opbield zijn 



