502 



Voorls is hel bekend, dat volgens Darwin de naluurttifa 

 teellkeus uit al deze varialies diegenen nilzoekt, die afwijkiiuvn 

 vertoonen. welke he! meesl dienslig zijn voor de sum -i 

 met de rondilies waaronder zij leeft en dat de/e behmitl.-ii 

 Id ij veil door overerving op de volgende genera I its. 



Door onophomlelijke keuze in dezelfde richting word™ in, 

 slolle de onbeduideiidsle ahvijkingeii in den loop der lijd.'ii 

 tol ware soorlsverschillen. 



Hiernit verklaarde zich volgens Darwin de oiilwikkeliiigdrr 

 organische wereld. 



Nn is er herhaaldelijk op gevvezen, dai de wij; 

 een individu onderging len gevolge van den invlonl «.. 

 hodein, klimaat of voeding van gansrh voorbijgaaiiden aard 

 waren en niet op de nakomelingen werden overgedr.igen. 



Alexis Jordan toonde dit reeds vele jar I 1 l 



de verschillende soorten, waarin naar zijne meening Eioniu 

 (Dhaba) verna inoest gesplitst worden. Werden deze opviwiii- 

 den bodem gecultiveerd, dan verkregen zij ten ge\. 

 wijziging der levenscondilies allerlei afwijkiugen, die ecliler 

 weder verdwenen , zoodra zij onder normale ouistandigl«A> 

 werden lernggebracht. 



De opmerkingen van Jordan vonden in dien tijd weim? 

 waardeering. 



Eerst toen NcIgeli bij zijne bekende proeven met 

 men tot betzelfde rcsultaal kwam, werd er meer de attend 

 op gevestigd en begon men langzamerhand le lw; 

 den invloed, die uitwendige onistandigheden konden uitoefei" 

 op de kiem. 



Nn eenmaal twijfel was opgewekt begon men van v. 

 zijden zich moeite te geven ora met voorbeelden aantetoo»* 

 dat toch inderdaad dergelijke afwijkingen wel degelijk op * 

 nakomelingen overgingen. 



Van andere zijde werden deze zoogenaamde bew 

 wederlegd en bet was voornamelijk de Freiburgscbe Hoog!eeraa f 



