Prof Weisma.\.\ meent nu, da I tie grond voor de erfelijke in- 

 dividueele verschillen raoet wordcn gezocht in de geslachUgfct 

 voortplanling >). 



Gelijk bekend is berusl deze op de vereeniging van de kcrnen 

 van twee kiemcellen en daardoor ook van hare kiemplasma'i 

 tot een nieuvve kern met nieuw kiemplasma. 



Beide kiemplasma's nn zijn de dragers der specifieke over 

 ervingslendenzen der beide individuen en uit hunne vereeniging 

 ontstaat een kiemplasma, waarin deze beide overervin^- 

 tendenzen vereenigd voorkomen. 



Dit kiemplasma is dus iets nieuws. Hetzelfde mengsel lieeft 

 nog niet bestaan. 



De 2 de generatie zal dus onmogelijk een getrouvve copie 

 kunnen zijn van de moeder. Zij heeft eigenschappen van lieidm. 

 In de 3 de generatie zijn door de kiemplasma's de overervings- 

 tendenzen vereenigd van 2 individuen der tweede generatie. Van 

 deze was ecliter bet kiemplasma reeds samengesteld uit twee 

 individueel verschillende soorten van k ipl i 1 le 1 I 

 bezit de derde generatie een samensmelting van 4 vcrschillend-' 

 overervingstendenzen. 



In de 4 de generatie zijn 8, in de o llt " 16, in de fO* rce* 

 1024 verschillende kiemplasma's ieder met bun eigen over- 

 ervingstendenzen in een kiem vereenigd en zoo is bet derhalve 

 onmogelijk , dat ooit weder een individu volmaakt identiek 

 is aan een zijner voorouders, want dezelfde conibinalies van 

 individueele eigenschappen worden nimmer meer berhaald. 



Zoo is dus volgens Weismanx's inzichten de sexueele voorl- 



planting de bron voor het ontstaan der erfelijke individueele 



variaties, die de natuurlijke teeltkeus noodig lieeft tot ontwib- 



keling der soorten. 



Tegen dit betoog is niets in te brengen, wanneer wij sleelit> 



»f dat de kiemplasma's der generatie, waarvaii wij by 



"Tie. Juni : 



