510 



zij het dan ook misschien met lange tusschenpoozen , noodza- 

 kelijk is voor de instandhouding der soort. 



Deze wet het eerst door Andrew Knight in 1 799 uitgesprota 

 en later door Darwin verdedigd is in de biologie hekeml ond.-r 

 den naam van de wet van Knight-Darwin. 



Zooals natunrlijk is zal de sexueele voorlplanting sleclils iltm 

 de gunstige gevolgen kunnen hebben, die Weismann zii ;h daarvan 

 voorstell, wanneer de beide kiem plasma's, die zich vereenigen, 

 afkomstig zijn van twee verschillende individuen ieder met hun 

 eigene overervingstendenzen. In alle andere gevallen , vvaarin 

 de kiemplasma's afkomstig zijn van 't zelfde individu of van 

 individuen, die tot elkander in zeer nauwen graad van consan- 

 guiniteit staan , zal deze vereeuiging in hare gevolgen juist i!elijk 

 moeten zijn aan die, welke voortspruiten nit parlheno- 



Bij zoodanige vereeniging wordt wel het kiemplasai 

 uit de eicel aanzienlijk vermeerderd , waardoor het eenler 

 de heerschappij verkrijgt over het ovogene plasma en daar- 

 door tot verdere ontwikkeling kan overgaan, maar deze ver- 

 eeniging is eenvoudig als een additie te beschouwen, juist 

 van dezelfde heteekenis als die, weike een parttaenogeo«tf*fc 

 bijenei, volgens Weismann's inzichten, ook door groei kan 

 verkrijgen. 



Het vereenigd plasma heeft daardoor geen andere structuur 

 gekregen en geen andere overervingstendenzen dan die, welk»' 

 het reeds bezat voor de bevruchting. 



Het is dus voor alles zaak , om de wel van Knight-Darwin 

 van naderbij te heschouvven. Is zij onjuist, hestaat er een du>- 

 danige wet in de natuur niel, dan kan ook de theorie van Weismax> 

 onmogelijk juist zijn aangezien deze hierop is gebaseerd. 



Het lag in den aard der zaak dat de dierkundigen slennemle 

 op het feit, dat alle hoogere en het meerendeel der lagert 

 dieren eenslachtig zijn en het van vele hermaphrodieten bote* 

 dien bekend is, dat zij zich geregeld paren, eerder deze wel 

 hebben erkend dan hotanisten. 



