bloem van verder insectenbezoek verschoond blijft. De jonge 

 bloeui staat nagenoeg recht overeind met den trechlervonnigen 

 mond wijd geopend om de bezoekers te lokken. Na de be- 

 vruchting begint de Irechterwand te verwelken en slap te 

 worden en wordt de toegang dichtgeslagen en bovendien 

 buigt zicb nog de gansche bloem naar beneden om. 



De beschi-ijving klinkl imlcnlnad verrasseml . i naar loch zijn 

 er zeer gewirhligt! bnlniUngeri tegen in te brengen. Er ont- 

 breekt een groote schakel in de keten der op elkander vol- 

 gende versehijnselen en wel niet meer of minder dan het 

 allereerste begin. 



Van waar tocb haalt het insect bet pollen om de eersle 

 bloem te bevruchlen, wanneer de meeldraden niet geopend 

 en toegankelijk zijn voor dat de stempel is bestoven geworden' 

 Deze moeilijkheid heeft Hildebrakdt verzuimd ons duidelijk te 

 raaken. Het insect krijgt geen stuifmeel alvorens bet stuifmeel 

 heeft afgegeven. Hoe komt het dan aan dil eerste stuifmeel' 

 Maar het is er verre van af, dat dit de eenige bedenking zou 

 zijn tegen bovenstaande uiteenzelting van de bloem van Aristo- 

 lochia en hare bevTUcliting. 



Het slempelvak van Hildebrandt en andere bolanisten (stigma 

 radiate- sexpartitum) is geen stempelvak. In de Aristolochia- 

 bloem zijn de stijlen en stigma's geaborteerd. Daarentegen 

 hebben de helmdraden en wel voornamelijk hunne connec- 

 tieven, die zijdelings met elkander tot een beker vergroeid 

 zijn , buitengewone ontwikkeling gekregen en deze connectieven 

 zijn aan hunne vrije randen bezet met papillen en nenien 

 als zoodanig de rol over van stempels (zie fig. 5). Er is 

 derhalve geen sprake van een stempel vlak in den zin van 

 Hildebrandt. 



De 6- slippige naar onder kegelvormig versmalde talis van con- 

 nectieven is aan de binnenzijde in den beginne glad van wand- 

 hier en daar met korte klierdragende haartjes bezet. Spoedig ech- 

 ter begint deze gladde opperhuid te verslijmen en weldra ria* 

 men den beker aan de binnenzijde met een kleverig s^macHl 



