vocht bedekt. Dit kleverig en vochtig aanzien van de rug- 

 zijde der connectieven heeft Hildebrandt misleid en hem in den 

 waan gebracht, dat dit de slempel zou zijn. 



Op hoogst eigenaardige wijze weet echter de plant te voorzien 

 in het gebrek aan een stijlkanaal, zooals door fig. 5 en 4 wordt 

 duidelijk gemaakt. 



Ue eerste afbeelding leert, dat de connectieven oorspronkelijk 

 naar buiten toe, min of meer concaaf zijn en de thans nog 

 gesloten helmknoppen in deze holten worden opgenomen. Later 

 bewegen zich de randen van elk conneclief naar binnen , het 

 connectief zelf strekt zich en wordt zelfs min of meer convex 

 naar buiten. Door de spanning, die hierdoor op de antheren 

 wordt uilgeoefend , springen deze in de lengte open en komt 

 het stuifmeel in groote hoeveelheden vrij te liggen. De oor- 

 spronkelijke beker wordt thans een door de connectiefslippen 

 overwelfd kanaal met verslijmden wand en, van binnen en 

 boven, bezel met een groot aantal papillen en dit kunstmatig 

 stijlkanaal komt in de plaals van den verloren geganen stijl 

 met stigma's. 



Thans eerst kan men zeggen, dat de bloem volwassen is 

 en geschikt om bevrucht te worden; in het gebrek aan eenen 

 stijl om de kiembuizen naar het ovarium te leiden is ter 

 elfder ure voorzien. Zoo is het althans btj Aristolochia barbata , 

 A. labiosa, A. omithocephala , A. ridicula, A. nilida en A. 

 elegans. 



Nu heeft mij verder het onderzoek geleerd, dat deze strek- 

 king der connectieven en het openspringen der antheren gansch 

 onafhankelijk is van de bevruchting en van insectenbezoek 

 en verder nog, dat het onderste gedeelte van den ketel en 

 •lerhalve ook het stuifmeel en de nectarschijf ook in jonge 

 Moemen steeds tocgankelijk is voor de vliegen , die in de 

 bloem zijn hinnengedrongen. Bij eenige AnstoIocMa-soovleu 

 worden hier in dit gedeelte zelfs in het geheel geen haren 

 aangetroften, die den toegang tot de meeldraden zouden kunnen 

 beletten. 



