— 19 — 



aan de oppervlakte van het lichaam wonen en hierom 

 ectoparasieten of ectozoa genoemd worden. 



Alle entozoa zijn bovendien nog stationaire parasieten d.i. 

 gedurende hun geheele leven of gedurende een groot deel 

 van dit leven blijven zij in het lichaam hunner waard. 



Onder de ectoparasieten heeft men echter ook soorten, 

 die alleen dan hun waard opzoeken als zij voedsel behoeven 

 en deze heeten dan temporaire. 



Juist het stationair parasiteeren, doet de dieren belang- 

 rijke veranderingen ondergaan, die den volwassen parasiet 

 tenslotte zoo doen verschillen van hun vrijlevende soort- 

 genooten, dat alleen een studie van de ontogenie ons iets 

 kan leeren van de phyllogeuie dezer parasieten. Zoo b.v. 

 hebben de vrijlevende platwormen een wimperkleed, dat bij 

 de parasietisch levende ontbreekt. Het larvestadium der 

 parasktische vormen, dat in het water leeft, dus onder 

 omstandigheden, die overeenkomen met de vrijlevende, 

 heeft wimpers en gelijkt nog in ander opzicht op de laatste 

 groepen. 



De veranderingen als gevolg van het stationair-parasitisme 

 berusten deels op het verwerven van nieuwe nuttige organen, 

 deels op het verdwijnen of in groei achterblijven van zulke 

 die voor den parasiet geen nut hebben. 



Zoo b.v. hebben vlooien, wandluizen en gewone luizen geen 

 vleugels, is het oog van vele vlooien en acariden tot een 

 uiet functioneerend knobbeltje vervormd. Eigenaardig is 

 het ontbreken van den <!ai m bij lintwormen e:i acanthocephalen. 



Als tengevolge van het parasitisme nieuw venvorven 

 organen, noem ik de vervorming der moudwerktuigen van 

 ectoparasieten tot de steek- en zuigapparaten bij wanzen, 

 luizen, vlooien, muggen en viiegen; het optreden van zuig- 

 nappen bij de platvormen, en bij sommige protozoen, en van 

 haken bij de lintwormen, de anchylostomum en bij de 

 zuigsprieten van teeken. 



Een andere invloed van het parasitisme documenteert zich 

 in de ontwikkeling. 



