— 77 — 



Naar Menaloe. Denzelfden dag (den 24 sten ) tegen den 

 avond reisde ik in gezelschap van den radja te paard in do 

 richring van Menaloe. I)e dorpen Bowongkoeloe. Sensong en 

 Tariangbaroe bleken eveneens nog al geleden te hebben. 

 Menig huis, gelukkig alle van bamboe, was ingestort; diepe 

 scheuren waren in den grond ontstaan, terwijl voorts op 

 vole plaatsen zware aardstortingen hadden plaats gehad. 



Menaloe 25 Maart. Hedeninorgen kwainen wij per pranw 

 alhier aan. Het zoo dicht bewoonde en aanlig gelegen 

 Menaloe block uitgestorven. Slechts erikele personen, w.o. 

 do djogoegoe, kapitein-laut en penoeloeng waren tor vor- 

 welkoming aan het strand. 



Onze eerste tocht was naar de plaats des onheils. Een 

 gedeelte der mooie rechte hoofdstraat doorgeloopen zgnde, 

 ontrolde zich plots voor ons oog het tooneel der ramp in 

 al zijii verschrikking. Waar eens de bloeiende kampong 

 Lesabe had gestaan, was nu niets anders te zien dan een 

 dorrende doodsvlakte, van af den voet van den 80 meter hoogen 

 Endongo over een uitgestrektheid van 1000 meter. 



Door een ontzettende inwendige spanning, bleek die 

 Endongo uiteeugespat te zijn. De geweldige aardmassa was 

 blijkbaar hoog in de lucht opgezwiept, ora in reusachtige 

 aardklompen bovea de rampzalige kampong Lesabe uiteen 

 te vallen, alle huizen bedekkend onder een doodelijk aard- 

 kleed '). Negenentwintig huizen lagen bedolven, en volgens 

 een dadelijk na de ramp ingesteld nauwkeurig onderzoek 

 moesten 117 menschen daarbij hun graf gevonden hebben. 



Xadat last gegeven was, om de lijken, die bloot lagen, na 

 met carboline te zijn bespreukeld, te doen begraven, besloten 

 wij een kijkje te gaan nemen boven op den berg, welke de 



Het voetpad, dat er been leidde, vertoonde gapende schcuren, 

 sommige van meer dan een halven meter breedte en onpeil- 

 bare diepte. 



') Zeer waarschijnlijk is dit „uiteenspatten" niet anders dan een 



