Dr. Onnen, toenmaals directeur van het Gymnasium 

 Willem III, was een voorstander van het heginsel om het 

 debat hoofdzaak te inaken. Hij fonnuleenle daarom, toen 

 het zijn spreekbeurf was. eenige stellingen — in casu op het 

 irebied der mechanica — liet die drukken en zond ze eenige 

 da-en voor ib' bijeonkomst aan de leden toe. 



Xa de inleiding volgde indenlaad het debat, inaar een 

 bepaald succes had het niet, zoodat navolging uitbleef en 

 voortaan het debat zieh meer of minder levendig ontwikkelde 

 naar gelang de aard van het onderwerp zieh daartoe loende, 

 dan wel, dat het door toevallig opgeworpen questies zieh 

 juist op zijwc-<Mi bet ilniksr bowoog. Omlorwcrpcn uit de 

 exacte wetenschappen zijn meestal niet gesehikr for debat- 

 teering. meer die van aluvmeen biologisehon of, en dat vooral 

 van philosophischen aard. 



Een enkel maal word door een spreker een onderwerp 

 gckozen opzettelijk ter prikkeling van den debatzin der 

 leden; zoo b.v. Kiewiet de Jongk's voordracht „wat is 

 woteiisrhap'' en bet mair met gonoegen geronstatoerd worden, 

 niet zonder den gewenschten uitslag. 



Uit de statistiek der sprekers blijkt, dat de 100 voor- 

 drachten door 43 sprekers zijn gehouden, waarvan een 21-tal 

 eenmaal, een 11-tal tweemaal en een 3-tal driemaal optraden. 



Driemaal was de voordracht te lang voor een avond en 

 vervolgde de spreker baar op een tweeden avond. Voor 

 mijn statistiek heb ik die gevallen echter als afzonder 

 lijke voordrachten besehouwd. wat nieer met de feitelijkheid 



Sprekers die 4, 5 en 7 maal optraden, waren er zes. 

 De beide porsonen, die de stoot tot de stiehting gavem 

 Drs. de Haan en Kiewiet de Jonge, bleven liaar ook 

 trouw — iets wat in dergelijke gevallen lang geen regel is. 

 Dr. de Haan trad vijf maal op en Dr. Kiewiet de Jonge 

 zeven maal. Allen worden evenwel overtroffen door Dr. < Shuns. 

 die negen voordrachten hield en dat op vijf verschillende 

 ^ebied en van wetenschap. 



