MODDERWELLEN IN NIEUW-GUINEA. 



(Ontleend aan het exploratie verslag van 10 September 



t/m 27 October 1913 van de verkenning der 



Mamberamo delta en Noord-Waropen kust). 



16 Oct. Ten 6 uur v.m. vertrokken, zien we ten 7 uur 

 v.m. niet ver van de monding op den rechteroever van de 

 Sirami in een verbreeding een rookpluim. Naar de oorzaak 

 hiervan gevraagd, antwoorden de gidsen, dat die rook uit 

 den grond opstijgt en de Papoea's die plek vermijden. Met 

 de prauw varen we er heen en bereiken een groote raodder- 

 vlakte van ± 1 KM. in middellijn, terwijl aan den noorde- 

 lijken rand om de 3 a 4 seconden een kolom modder 

 i 1 M. hoog wordt opgeworpen. De moddervlakte zelve 

 bestaat uit een gestolde korst boven een laag heete modder, 

 waar we tot ons middel toe inzakken. In den omtrek veel 

 afgestorven hout. 



Door het kappen van Pandanstammen lukt het ons door 

 de breilaag heen te werken en de plek, waar de modder 

 met een dof rommelend geluid opspuit, tot op 15 M. te 

 naderen. Een witte neerslag in den omtrek wijst op 

 zwavel. Deze plaats draagt bij de bevolking den naam van 

 Sepaserri. 



