— 221 — 



Gelukkig zijn hier tegen in Duitschland zelf andere weten- 

 schappelijke raenschen opgekomen. De astrononoom Forster, 

 Oxforder doctor, schreef in het Berliner Tageblatt, dat hij 

 hefc ouzinnig vond om een scheiding met de geleerde wereld 

 in EDgeland te proclameeren, omdat Engeland een „wicked" 

 politick voerde. 



Ook Prof. Walter, de bioloog-geoloog, die juist de 

 Aiistralischc vergadering der British Association bijwoondr. 

 toen de oorlog uitbrak en thans hier op Java gastvrij- 

 heid geniet, heeft na korten innerlijkcn strijd nict 

 geweigerd het eeredoctoraat, dat hem toel)edacht was, t<> 

 aanvaarden. 



Ook onze landgenoot Lotsy, de secretaris der Holl. M". v. 

 Wetcnsch. te Haarlem richt in „Xature" een opwekking aan 

 Engelsche Scientists om niet het voorbeeld van Duitsche 

 collega's te volgen, want erger zegt hij, dan het verlies aan 

 levens en goederen, is de haat die tusschen de volken zal 

 overblijven. 



De invloed van den oorlog op de practische beoefening 

 der natuurwetenschappen is thans al groot, maar zal nog 

 op bedenkelijke wijze aangroeien. 



De andere landen der wereld zullen niet zoo spoedig 

 kunnen leveren, wat Daitschland en Oostenrijk leverden, en 

 vooral ze zullen het niet zoo goed kunnen leveren. 



Merkwaardig is al weer de commentaar in Nature, voor- 

 komende in een hoofdartikel : „The war — and after" 

 voorkomende in het nummer van 10 Sept. Het Britsche 

 gouvernement wil al dadelijk de industrie helpen met mono- 

 graphieen over het maken van tal van belangrijke artikelen. 

 Nature schrijft nu: To those who have followed the German 

 "Culture" for the last thirty or forty years it is well known 

 that the fostering of their industries in that country by technical 

 instruction in all forms has been increasing, and it will be 

 found that our manufacturers will have the greatest difficulty 

 in carrying out the Government's intention precisely in those 



